Sunday, May 16, 2021

පුකට දුම් ගැසීම

 

කා ගැන හරි පම්පෝරි කියලා එයාව මුරුංගා අත්තේ තියන්න හදනවට විහිලුවට කියනවා ‘පුකට දුම් ගහනවා’ කියලා. සමහරු අකුරු එහෙ මෙහෙ කරලා දුකට පුං ගහනවා කියලත් කියනවා.  ඔය පුකට දුම් ගහනවා කිව්වේ ඉස්සර තිබුනු වෛද්‍ය ක්‍රමයකට. මේ වෛද්‍ය ක්‍රමයෙන් මිනිස්සුන්ගේ ජීවිත බේරිලා වගේම නැති වෙලත් තියෙනවා.

18 වෙනි ශතවර්ෂය වෙද්දිත් බටහිර රටවල්වල වතුරේ ගිලුනු පුද්ගලයෙක්ව බේරගන්නේ කොහොමද කියලා හරිහැටි දැනගෙන උන්නේ නැහැ. ඔය තේම්ස් නදියට වැටිලා සිහි නැති වෙන මිනිස්සුන්ගේ සිහිය ගන්න ක්‍රමයක් වෛද්‍යවරු දැනගෙන හිටියේ නැහැ. මේ නිසා ඒ කාලේ හිටපු වෛද්‍ය විලියම් හාවේ සහ තොමාස් කෝගන් කියන දෙන්නා මේ දේට පිළියමක් හෙව්වා. Royal Humane Society එක පටන්ගත්තේ මේ දෙන්නා. මේකෙන් ජීවිතාරක්ෂක ක්‍රම ගැන හෙව්වා.

ඔය කාලයේදී එංගලන්තය තුල දුම්කොළ භාවිතය ප්‍රසිද්ධ වුනා. රතු ඉන්දියානුවොත් මේ දුම් තමන්ගේ ප්‍රථිකාර ක්‍රම වලට භාවිතා කරපු නිසා මේ වෛද්‍යවරු දෙන්නා ඒ ක්‍රම දියේ ගිලුනු කෙනෙක්ටත් භාවිතා කරන්න පුලුවන්දැයි හොයලා බැලුවා.

මේ නිසා දවසක් තේම්ස් නදියේ ගිලුනු පුද්ගලයෙක් ට මේ වෛද්‍යවරු දෙන්නා මේ දුම් භාවිතා කරන ප්‍රථිකාරය කරා. සිහිය නැතිවුනු පුද්ගලයාගේ සිහිය අරගන්න ඒ පුද්ගලයාගේ ගුද මාර්ගයට දුම් ඇතුලු කරා. හැමෝම පුදුම කරවමින් ඒ පුද්ගලයාට එකපාරට සිහිය ආවා. එදා ඉදන් වෛද්‍යවරු දියේ ගිලුනු කෙනෙක්ගේ සිහිය අරගන්න භාවිතා කළේ ගුද මාර්ගයට දුම් පිඹිම. තේම්ස් නදිය දිගේ දුම් පිඹින මධ්‍යස්ථානත් ඇති කරා.

නමුත් මේ දුම් පිඹීමෙන් ඇත්තටම මොකක්ද වෙන්නේ කියලා ඒ වෛද්‍යවරුන්ට හරි ආකාරව දැනුමක් තිබුනේ නැහැ. මේ නිසා උණක් හෙම්බිරිස්සාවක් හැදුනත් ඒ කාලේ ගුද මාර්ගයට දුම් පිඹින්න ගත්තා. කොලරාව පාචනය වගේ ලෙඩ වලටත් ඕක කරන්න ගිහින් මිනිස්සු මැරුණ අවස්ථාත් තියෙනවා.

ඔය ගුද මාර්ගයට දුම් පිඹින එකෙන් වෙන්නේ මේකයි. ගුද මාර්ගය තුලින් අවශෝෂණය වෙන දේවල් කෙලින්ම හෘදයට යන්න තියෙන හැකියාව වැඩියි. දුම් වල තියෙනවා නිකොටින්. මේ නිකොටින් වලින් හෘදයේ පේෂි සංකෝචනය කරනවා. ඒ කිව්වේ හකුලනවා. මේකෙන් හදවත ක්‍රියාකාරී වෙලා ශරීරය පුරාවට ලේ ගමනාගමනය නැවතත් පටන් ගන්නවා. ඒ කාලේ වෛද්‍යවරුන් මේ වෛද්‍යක්‍රමයෙන් මොකක්ද වෙන්නේ කියලා අදහසක් තිබ්බේ නැහැ වගේම අද ගොඩ දෙනෙක්ට පුකට දුම් ගහන්නේ ඇයි කියලා අදහසකුත් නැහැ.  



Friday, May 14, 2021

කිත්සිරි රජුව මැරීමට කුමන්ත්‍රණයක්

 

වැලිවිට සරණංකර හිමි කියන්නේ ලංකාවේ බුදුසසුන අන්තෙටම පිරිහිලා තිබුන කාලයක බිහිවුනු යතිවරයෙක්. උන්වහන්සේගේ නොපසුබට උත්සහය නැත්නම් අද වෙනකොට ලංකාවේ බුදු දහමක් නැහැ. සරණංකර හිමියන්ට සංඝරාජ පදවිය ලබාදෙන්නේ කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජතුමා. සරණංකර හාමුදුරුවෝ සංඝරාජ ධූරයේ ඉන්නකොටම කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජතුමා උන්වහන්සේව සිරගත කරනවා. මේ සිදුවීමට හේතුවුනු කතාව අද සටහනෙන්.

සරණංකර හාමුදුරුවන්ට සංඝරාජ ධූරය ලැබෙන්න තියෙනවා කියලා උන්වහන්සේට ඇමති කෙනෙක්ගෙන් ආරංචි වෙනවා. මේ තොරතුර දැනගත්තු උන්වහන්සේ පන්සලේ උළුවස්සේ ‘උඩඟු නොව මහණ, උඩඟු නොව මහණ, උඩඟු නොව මහණ’ කියලා තුන්වතාවක් ලියාගත්තා. මුලු ලංකාවේම භික්ෂූන් පාලනය කිරීමේ රාජ බලය හිමි වුනත් උන්වහන්සේ ඒකෙන් තමන්ට සුළු අභිමානයක්වත් ඇති වෙනවට කැමති වුනේ නැහැ.

කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජතුමා රජකමට පත් වුනාට පස්සේ බුදු දහම වැළදගත්තත් පැරණි හින්දු චාරිත්‍ර අතහැරියේ නැහැ. රාජ සභාවට එනකොට නළලේ අළු ගාගෙන ආවේ. මේ ගැන සමරක්කොඩි අදිකාරම් , මොලදණ්ඩේ ගජනායක නිලමේ වගේ මල්වතු විහාරයේ සමහර භික්ෂූන්වහන්සේලා කැමති වුනේ නැහැ.

ඒ හේතුව නිසා මේ පිරිස රජතුමාව මරන්න ක්‍රමන්ත්‍රණය කරනවා. රජතුමාව මරලා සියමෙන් ආපු භික්ෂූන්වහන්සේ කෙනෙක්ව සිවුරු හරවලා රජකමට පත්කරන්නයි සැලසුම වුනේ. සියමෙන් ආචාර්යවරයෙක් දහම් පොත් හතරක් සමග ලංකාවට ආවා කියලා මේ පිරිස ලංකාව පුරා ප්‍රසිද්ධ කරනවා. ඊට පස්සේ මේ ආචාර්යවරයාගේ ධර්මදේශනාවක් අහන්න කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජතුමාට ආරාධනා කරනවා. පෝය ගෙයි ඇතුලේ උල් හිටවපු බොරු වළක් කපලා රජතුමාව වට්ටලා පස් දාලා වහන්නයි හිතාගෙන උන්නේ.

මේ කුමන්ත්‍රණය අස්ගිරි විහාරයේ යටවත්තේ නම් නායක හාමුදුරු නමකට ආරංචි වෙනවා. උන්වහන්සේ ගෝපාල මුදියන්සේ කියන රජවාසලේ සේවකයෙක්ට මේ බව දන්වනවා. ඒ පුද්ගලයා මේ තොරතුර රජතුමාට කියනවා. සමහර මූලාශ්‍ර වල නම් තියෙන්නේ පිළිමතලව්වේ නම් නිලමේ කෙනෙක් මේ බව රජතුමාට දැන්වුවා කියලා. කොහොමහරි රජතුමා මේ බව දැනගන්නවා.

තමන්ව පිරිසක් මරන්න ලෑස්ති වෙලා ඉන්න බව දැන දැනම රජතුමා ධර්ම දේශනාව අහන්න යනවා. ගිහින් බොරු වළ ගාව ධර්ම දේශනාව ඉවර වෙනකන්ම ඉන්නවා. තමන්ට ආපු ඔත්තුව ඇත්තද නැද්ද කියලා සැක හැර දැනගන්න රාජසිංහ රජතුමා බොරු වළට තමන්ගේ ජය කොන්තයෙන් අනිනවා. තමන්ව මරණයට පත් කරන්න හිටපු විදිහ ඇහැටම දැකපු නිසා කේන්තියෙන් රජවාසලට ගිහින් මල්වතු පාර්ශවයේ නායක ස්වාමින්වහන්සේලාවයි රදලවරුන්වයි වැලිවිට සරණංකර හිමියන්වයි රාජසභාවට කැඳවනවා.

රජතුමා සරණංකර හිමිගෙන් මේ අමුතු පිංකම ගැන තොරතුරු ඇහුවත් සරංණකර හිමි කිසිවක් කියන්නේ නැහැ.  ඒත් රජතුමා දිගින් දිගටම ප්‍රශ්න කරන්න ගත්තු නිසා සරණංකර හිමි පිළිගන්නවා තමන් රජතුමාගේ ඝාතන කුමන්ත්‍රණය දැනගෙන හිටියා කියලා.

“එහෙනම් මට ඒ ගැන නොදැන්නුවේ ඇයි?” කියලා රජතුමා කේන්තියෙන් අහනවා.

“රජතුමනි, මගේ මේ ඇඟිල්ලේ නියපිරිත්තාවට බෙහෙත් නොකරන්නේ මෙහි සිටින පණුවා මැරෙන හෙයින්. මම ඒ තරමටම පර පණ නැසීමට බිය ඇත්තෙමි. මම ඔබතුමාට මේ බව දැන්වුවානම් ජීවිත කීයක් වැනසෙන්නට තිබ්බාද?”

සරණංකර හාමුදුරුවෝ  උත්තර දීලා අනිත් පැත්තට රජතුමා අහනවා “එහෙනම් මම මැරුණොත් හොඳ ද?” කියලා.

“නොකී නිසා මට වරදක් නැහැ” සරණංකර හිමි පිළිතුරු දුන්නා.

“එහෙනම් තමුන්නාන්සේගේ ගෝලයන්ට හොඳ ද?” කියලා රජතුමා අහනකොට සරණංකර හාමුදුරුවෝ පිළිතුරු දුන්නේ නැහැ.

මේ නිසා රජතුමා කේන්තිය නිසා සරණංකර හාමුදුරුවන්ට කියනවා “වැලිවිට කණා සස්නේ වවනවා යැ යි කියා ලෝක ශාසන දෙකම නසාපි” කියලා.

අවසානයේ සරණංකර හාමුදුරුවන්ව සිරගත කරලා කිහිප දෙනෙක්ට දඬුවම් විදිහට මරණ දඩුවම ලබාදෙනවා. සරණංකර හාමුදුරුවන්ට වැඩි කාලයක් සිරගත වෙලා ඉන්න ලැබෙන්නේ නැහැ. ඉන්දියාවේ ඉදන් සන්නාසියෙක් මහනුවර ඇවිල්ලා රජතුමා ඉදිරියේ ගාථාවක් කියනවා. මේ ගාථාවේ තේරුම රජතුමා භික්ෂූන්වහන්සේලාගෙන් විමසුවත් ඒ ගැන කවුරුත් දැනගෙන හිටියේ නැහැ. සරණංකර හිමියන්ට මේ ගාථාවේ තේරුම කියලා දෙන්න පුලුවන් කියලා දැනගත්තම රජතුමා සරණංකර හිමියන්ට සමාව දෙනවා.

සරණංකර හිමියන් මීට කලින් පිටුවහල් වෙලා හිටපු කාලෙකත් ඔය බමුණෙන් කියපු ගාථාවක තේරුම විස්තර කරපු නිසයි සරණංකර හාමුදුරුවන්ට ආයෙමත් මහනුවර එන්න පුලුවන්කම ලැබුනේ.

කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජතුමා විසින් සරණංකර හිමිට සංඝරාජ පදවිය පිරිනැමීම 


Thursday, May 13, 2021

අපි නොදන්න දිව

 

1901 දී ජර්මානු ජාතිකයෙක් වුන හැනිග් පර්යේෂණ පත්‍රිකාවක් එළිදක්වනවා මිනිස් දිව සම්බන්ධව. දිව විවිධ රසයන්ට සංවේදනය වන ස්ථාන ගැන සිතියමක් පෙළ පොත්වලට ආවේ ඒ පර්යේෂණ පත්‍රිකාව නිසා. දිවේ අගින් පැණි රස හා ලුනු රසත් දිවේ දෙපැත්තෙන් ඇඹුල් රසත් දිව පිටිපස්සෙන් තිත්ත රසත් දැනෙනවා කියලයි ඒ සිතියමේ තියෙන්නේ. දිවේ රස සංවේදනය සම්බන්ධ මේ සිතියම පෙළ පොත් වලයි පුවත්පත් වලයි පලවෙලා තියෙනවා. නමුත් පොඩි ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා. මේ සිතියම වැරදියි. අද කතාව ඒ ගැන. 

දිවේ රස සංවේදන සිතියම ගොඩ දෙනෙක් පිළිගත් නමුත් වැරදි වැටහීමක්. හැනිග්ගේ පර්යේෂණත් සමග මේ සිතියම සැසදෙන්නේ නැහැ. මේ වගේ ව්‍යාජ තොරතුරක් බොහෝ දෙනෙක් විශ්වාස කරන්න පෙළබුනේ මොන හේතු නිසාද? අපි හොයලා බලමු. දිවේ රස සංවේදනය ගැන ඩේවිඩ් පර්යේෂණ සිදුකලේ ජර්මනියේ. පැණි රස, තිත්ත රස, ඇඹුල් රස සහ ලුණු රස හදුනාගන්න දිවත් සමග විවිධ පර්යේෂන සිදුකළා. එතනදී හැනිග් හොයාගත්තා දිව පුරාවටම හැම රසයක්ම දැනීමේ හැකියාවක් තියෙනවා කියලා. ඒ අතර තැන් කිහිපයක් විවිධ රසයන් සංවේදනය වීමේ සියුම් වැඩි වීමක් තියෙනවා කියලත් හොයාගත්තා. මේ කරුණ වරදවා වටහාගෙන තමා අද තියෙන දිවේ රස සංවේදන සිතියම නිර්මාණය වෙන්නේ.

මේ වගේ වැරදි වටහාගැනීම් වලට ප්‍රධාන හේතුව තමා වැරදි තොරතුරු. ඉස්සර පොඩි කාලේ කරා රහස් කෝච්චිය කියලා එකක්. ඒකෙදි කරන්නේ කෝච්චියේ කෙරවලේ ඉන්න කෙනාට මොකක්හරි වාක්‍යයක් කියනවා. ඊට පස්සේ එයා ඒක හොරෙන් එයාගෙ එහා පැත්තේ ඉන්න කෙනාට කියනවා. ඔහොම ඔහොම දිගටම යනවා. අන්තිමට ඉන්න කෙනා එයාට ඇහුන වාක්‍ය කියනකොට ඒක මුල් වාක්‍යට හාත්පසින්ම වෙනස්. ඒක සිද්ධවුනේ වැරදි තොරතුරු හුවමාරු වුන නිසා.

හැනිග් තමන්ගේ පර්යේෂණ පත්‍රිකාව එළිදක්වන්නේ ජර්මන් භාෂාවෙන්. මේ නිසා කුඩා පරිවර්තන දෝෂයක් විශාල වෙනසකට මුල පුරන්න පුලුවන්. මම පොඩි උදාහරණ දෙකක් කියන්නම්. බයිබලයේ තියෙනවා යක්ෂයා කියලා වචනයක්. වැරදි දෙයක් කරනවා නම් යක්ෂයා තමා ඒක කරවන්නේ කියලයි කියන්නේ. යක්ෂයා කිව්වම අපේ ඔලුවට එන්නේ දිග නැට්ටක් තියෙන ඇඟ පුරා කටු පිරුණු විරූපී සත්වයෙක්ව. නමුත් බයිබලයේ මුල් සටහන් වල යක්ෂයා කියන වචනෙට යෙදුනේ ‘ඩියාබොලොස්’ කියන ග්‍රීක වචනය. මේ වචනයේ තේරුම ‘යම් කෙනෙක්ව යහපතින් ඉවතට ගැනීමට හේතුවන බලවේග’. ඕක තමා යක්ෂයා කියලා වැරදි විදිහට පරිවර්තනය වුනේ.

අවුරුදු කිහිපයකට කලින් ලංකාවේ ප්‍රමුඛ පෙළේ පුවත්පතක පළවුනා අගහරු ග්‍රහයා ගැන. (මමත් ඒ පුවත්පතට වසර කිහිපයකට උඩදී ලිපි කිහිපයක් ලිව්වා.) මුල් ඉංග්‍රීසි ලිපියේ තිබුනේ අගහරු ග්‍රහයාගෙන් Building Blocks of Life හොයාගත්තා කියලා. ඒකේ තේරුම ජීවය පැවැත්මක අවශ්‍ය කාබන්, හයිඩ්‍රිජන්, ඔක්සිජන්, නයිට්‍රිජන් සහ පොස්පරස් යන මූලද්‍රව්‍ය අගහරු ග්‍රහයගෙන් හොයාගත්තා කියන එක. ඕක පත්තරේ ගියා අගහරු ග්‍රහයගෙන් බ්ලොක් ගඩොල් හොයාගත්තා කියලා. මේ නිසා අපි යමක් ලියනකොට හෝ කියවනකොට ඒ හා සම්බන්ධ වාග් මාලාවේ යම් දැනුමක් තිබීම අත්‍යවශ්‍යයි.

අපේ දිවේ රස සංවේදනය සම්බන්ධ ප්‍රකට සිතියම හැනිග් පර්යේෂණ පත්‍රිකාව එළිදක්වා වසර දහයකට විතර පස්සේ පුවත්පතක පළවෙනවා. හැනිග් ගේ සංකීර්ණ සිතියම් වලට වඩා ඒක හරිම සරලයි. මිනිස්සු හරි කැමතියි සරලව යමක් ග්‍රහණය කරගන්න. ඒ දේවල් තමා වැඩි කාලයක් මතකයේ රැදිලා තියෙන්නේ. බොරුවක් වුනත්. විද්‍යාව වගේ ක්ෂේත්‍රයක දේවල් අපිට සරලව ඉගැන්වුවට ඒවයේ පසුපස සංකීර්ණයි වගේම විවාදයට ලක් කළ හැකි දේවල් තියෙනවා. හැනිග් ප්‍රධාන රස හතරක් ගැන කතාකරාට මේ වෙනකොට උමාමි නමුන් තවත් ප්‍රධාන රසයක් හදුනාගෙන තියෙනවා. තවත් රසයන් ප්‍රධාන රස අතරට ගේනවද කියලා විවාද තියෙනවා. මේ වගේ සංකීර්ණව දෙයක් මිනිස්සු තේරුම් ගන්නවට වඩා පහසුවෙන් මිනිස්සු සරල බොරුව විශ්වාස කරනවා.

අයින්ස්ටයින් 


Wednesday, May 12, 2021

සිරිසංඝ බෝධි මාලිගාවේ දී

 

ඉස්සර ආසාවෙන් අහන්න හුරු වෙලා හිටියා නිශ්ශංක දිද්දෙණිය මහතා ගායනා කරපු ‘සිරි සංඝබෝධි මාලිගාවේ දී’ ගීතය. මේ ගීතය එන්නේ ජෝන් ද සිල්වා මහතාගේ සිරි සංඝබෝ නාට්‍යයෙන්. පස්සේ BNS මේ සිංදුවේ ප්‍රථිනිර්මානයකුත් කරා. අද මේ කෙටි සටහන ඒ සිංදුවෙන් කියවෙන දේ ගැන.

අනුරාධපුර රාජධානි කාලයේ ලංකාවේ හිටියා විජය කියලා රජ කෙනෙක්. කුවේණිත් එක්ක හිටපු විජය නෙමේ මේ වෙන කෙනෙක්.  ඔය කාලයේ මිත්‍ර කුමාරවරු තුන්දෙනෙක් අනුරාධපුරයට එනවා. සංඝ තිස්ස , සංඝ බෝධි සහ ගෝඨාභය ඒ කුමාරවරු තුන්දෙනා. මේ තුන්දෙනා එන්නේ පැරණි මිණිපේ ජනපදයේ ඉදන්. මේ කුමාරවරුන්ට රජපවුලට සබදකමක් තියෙනවයි කියලා කිව්වට හරිහැටි සාක්ෂි සාධක නැහැ.

මේ කුමාරවරු තුන්දෙනා අනුරාධපුරයේ තිසා වැවේ ඇල මතින් ඒදණ්ඩකින් ගමන් කරනකොට ඒ කිට්ටුව පැලක හිටපු අන්ධ පුද්ගලයෙක් “මහ පොළොව බාරගන්න රජවරු තුන්දෙනෙක්” කියලා කියනවා. මේක ඇහුන ගෝඨාභය කුමාරයා තමන්ගේ මිත්‍ර අනෙක් කුමාරවරු දෙන්නට හොරෙන් අර අර්ධ පුද්ගලයා ගාවට ගිහින් අහනවා “අපි තුන්දෙනාගෙන් වැඩිම කාලයක් රජකම් කරන්නේ කව්ද?” කියලා. අන්ධ පුල්ගලයා “අන්තිමට රජකමට පත්වෙන පුද්ගලයා වැඩිම කාලයක් රජකම් කරනවා” කියලා කියනවා.

මේ කුමාරවරු තුන්දෙනා අනුරාධපුරයට ඇවිදින් රජවාසලේ ඉහළ තනතුරුවලින් විජය රජතුමාට සේවය කරන්න ගත්තා. මේ තුන්දෙනා අතරින් සංඝ තිස්ස කුමාරයා විජය රජතුමාට කලින් රජකම් කරපු සිරිනාග රජතුමාගේ වැඩිමහල් පුත්‍රයා කියලත් කියනවා. රජපවුලේ ඇතිවුන අර්බුධයකින් අනුරාධපුරය අතහැරලා මහියංගණයට ගියා කියලයි වංශකතාකරු කියන්නේ.

කොහොමහරි මේ සංඝතිස්ස කුමාරයා සේනාපති තනතුරේ ඉන්නකොට විජය රජතුමාව මරලා රාජ්‍ය පැහැරගන්නවා. ඉස්සර හැම රජකෙනෙක්ම රුවන්වැලිමහාසෑය ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම සිරිතක් කරගත්තා. මේ නිසා සංඝතිස්ස කුමාරයත් මහාසෑයේ ඡත්‍රයේ රන් ආලේප කරලා මහාසෑය අකුණු වලින් ආරක්ෂා වෙන්න මහාසෑයට වජ්‍රචුම්බට සවි කරා. වජ්‍රචුම්බට කියන්නේ අද අකුණු සන්නායක වගේ අකුණු ඇදගෙන ඒවා භූගත කරලා අකුණු වලින් ගොඩනැගිල්ල ආරක්ෂා කරන ක්‍රමෝපායක්. ලංකාවේ තිබුනු තාක්ෂණය සුළුපටු නැහැ. ලංකාවේ අතීත තාක්ෂණය ගැන කියනකොට මේවයි කතාකරන්න ඕන. එහෙම නැතුව ඇහැකට නොදැක්ක කොහෙවත් සදහනක් නැති අහස් යාත්‍රා වගේ හිතලු නෙමේ.

සංඝතිස්ස කුමාරයා ජම්බු කන්න හෙන රුසියා. අන්තප්පුරයත් එක්ක මාතොටිනුත් (මන්නාරමින්) එහාට යනවා ජම්බු කන්න. මේ නිසා ගම්වැසියන් කිහිප දෙනෙක් රජතුමාට ජම්බු වලට වස දාලා දීලා රජතුමාව මරවනවා. සංඝ තිස්ස රජතුමාගෙන් පස්සේ රජකමට පත්වෙන්නේ සංඝබෝධි කුමාරයා. සිරිසඟබෝ රජතුමා කියන්නේ මේ රජතුමාට.

සිරිසඟබෝ රජතුමා දැහැමි පාලකයෙක් විදිහට ප්‍රසිද්ධයි. මිනිස්සුත් මේ නිසා රජතුමාට පක්ෂපාතීව හිටියේ. සිරිසඟබෝ රජතුමා නියං කාලයේදී මහාසෑයේ මළුවේ ඉදගෙන සත්‍ය ක්‍රියා කරා කියලා අහලා තියෙනවා. හොරු කල්ලි අල්ලගෙන එයාලට කරුණු හොදහැටි පැහැදිලි කරලා දීලා සල්ලිත් දීලයි ඒ හොරුන්ව යවලා තියෙන්නේ. හොරුන්ට දඩුවම් දුන්නයි කියලා මිනිස්සුන්ට පෙන්නන්න ඕන නිසා මළමිනී පෙන්නුවලු.

සිරිසඟබෝ රජතුමාගේ කාලයේ රක්තාක්ෂයා කියලා යක්ෂයෙක් හිටියා කියලා සදහන් වෙනවා. මේ යක්ෂයා දිහා බලාගෙන හිටියොත් ඇස් රතු වෙනවලු. මේක දරුණු උණ රෝගයක් වෙන්න පුලුවන්. මිනිස්සුන්ට ඒ දේවල් තේරුම් බේරුම් කරගන්න බැරි නිසා ඒ වගේ නමක් දැම්මා වෙන්න පුලුවනි.

ගෝඨාභය කුමාරයා මේ කාලයේ සිරිසඟබෝ රජතුමාගේ භාණ්ඩාගාරික විදිහටයි කටයුතු කළේ. ගෝඨාභය කුමාරයාට උවමනාවක් තිබුනා සිරිසඟබෝ රජතුමාගෙන් රාජ්‍ය පැහැරගන්න. සිරිසඟබෝ නාට්‍යයේ ‘සිරි සංඝබෝධි මාලිගාවේ දී’ ගීතය ගායනා කරන්නේ ගෝඨාභය කුමාරයා. ඒ ගීතයෙන් කියන්නේ තමන් රට අල්ලගන්න සැලසුම් කරන විදිහ.

‘සිරි සංඝබෝධි මාලිගාවේ දී…

මා දැක ප්‍රාණේ හානි වෙන්ට බැට දෙම්…’

සිරි සංඝබෝධි රජතුමාව මාලිගාවේ දී අල්ලාගෙන ඔහු මරණයට පත්වෙන තුරු පහර දෙමි.

‘අල්ලා බන්ඳා රන්ඳ බිඳ උන්දැ කොන්දා ලාමි සින්ඳා
සැන්ඳැ කාලෙ මාලීගාවෙ ඉන්නව සොයා’

ජනතාවගේ ආලය දිනාගත් රජතුමාව සැන්දෑ කාලයේ දී අල්ලාගෙන ඔහුගේ කොන්ද කඩා දමමි.

‘ධර්මේ සීලෙ රක්නා රාජා ලාමි දිවිනසා
කර්මෙ වෙන්නෙ පස්සෙ හින්ද කිම්ද දෝසයා’

ධර්මය හා ශීලය ආරක්ෂා කරන රජතුමාව මරා දමමි. මේ කරන දෙයින් කර්මය පලදෙන්නේ බොහෝ කලකට පසු නිසා ගැටලුවක් නැත.

‘කෝළහාල සිද්දවෙන්ට කාලෙ බෝ සොඳා
තේජසාර සීලවන්ත ධර්ම සංඝබෝධි රාජ
භංගකරලමි නෑර මාලිගා සොයා’

යුද්ධයක් ඇතිවීමට දැන් හොදම කාලයයි. තේජවන්ත, සීලවන්ත හා ධාර්මික සිරිසඟබෝ රජතුමාව මම නිසැකයෙන්ම මාලිගාවේ සොයා විනාශ විනාශ කරමි.

නමුත් සිරිසඟබෝ රජතුමාට රටේ ජනතාවගේ පක්ෂපාතීත්වය නිසා ඒක සුළුපටු දෙයක් නෙමේ කියලා ගෝඨාභය කුමාරයා දැනගෙන උන්නා. ගෝඨාභය කුමාරයාගේ ආශාව දැනගත්තු සිරිසඟබෝ රජතුමා තමන් රජකමට ලෝභ කෙනෙක් නොවන නිසා කැමති කෙනෙක්ට රාජ්‍ය කරන්න කියලා තවුස් වෙස් අරගෙන අනුරාධපුරයෙන් පිටමං වෙනවා.

මීට පස්සේ රජකමට පත්වෙන්නේ ගෝඨාභය කුමාරයා. මේ රජතුමා රජකමට පත්වෙලා එතනින් නවතින්නේ නැහැ. සිරිසඟබෝ රජතුමාගේ හිස අරගෙන එන කෙනෙක්ට මසුරන් ලබාදෙනවා කියලා අණබෙර යැව්වා. මේ හේතුවෙන් අහිංසක මිනිස්සු බොහෝ දෙනෙක්ගේ හිස කදෙන් වෙන්වුනා. මේ විනාශය බලාගෙන ඉන්න බැරිකමට තමන්ගේ හිස සිරිසඟබෝ රජතුමා දන් දුන්නා කියලයි මහාවංශය කියන්නේ. ලංකාවේ වෙනයම් රජකෙනෙක් මේ වගේ පරිත්‍යාගයක් කරා කියලා වෙන කිසිම තැනක සදහනක් නැහැ. සිරිසඟබෝ රජතුමාගේ මේ උතුම් ගුණය නිසා පසුවට පැමිණි රජවරු බොහෝ දෙනෙක් තමන්ගේ නමට ඉස්සරහින් ශ්‍රී සංඝබෝධි කියන ගෞරව නාමය භාවිතා කළා.

සිරිසඟබෝ නාට්‍ය රචනා කල ජෝන් ද සිල්වා මහතා 


Friday, May 7, 2021

සන්දේශ කාව්‍ය සහ දේශපාලනය

 

තොටගමුවේ ශ්‍රී රාහුල හාමුදුරුවෝ කියන්නේ ලංකාවේ සාහිත්‍යයේ ඉහළින්ම තියෙන නමක්. චන්ද්‍රාවතී සහ ලෝකනාථා කියන කාන්තාවෝ දෙන්නා නැත්නම් රාහුල හාමුදුරුවෝ කියල කෙනෙකුත් නැහැ කියලා මම කියමනක් අහලා තියෙනවා. අපි මේ සටහනෙන් බලමු ඇයි එහෙම කියන්නේ කියලා.

කෝට්ටේ හිටියා රජකෙනෙක් හයවෙනි පරාක්‍රමබාහු කියලා. ඒ කාලේ මෙයාට මෙයාට එරෙහිව නැගී හිටින්න තරම් බලවත් කෙනෙක් හිටියෙත් නැහැ. හැබැයි පොඩි ප්‍රශ්නයක් තිබුනා. පරාක්‍රමබාහුට රජතුමාට පස්සේ රජකම දෙන්න පුතෙක් හිටියේ නැහැ.  රජතුමාට හිටියේ දුවලා දෙන්නෙක්. එක්කෙනෙක් චන්ද්‍රාවතී අනික් කෙනා ලෝකනාථා. ලෝකනාථා දේවියට උලකුඩය දේවිය කියලත් කියනවා. ඉස්සර ගැහැණු දරුවන්ට රජකම ලබාදෙන සිරිතක් තිබ්බෙත් නැහැනේ. මේ නිසා සවැනි පැරකුම්බා රජතුමා පිරිමි ළමයි තුන්දෙනෙක්ව පුත් තනතුරේ තියාගෙන හදාගත්තා. එයින් කෙනෙක්ට රජකම දෙන්න කියලා හිතාගෙන.

වැඩිමලා සපුමල් කුමාරයා දෙවැන්නා ජයබාහු කුමාරයා තුන්වැන්නා අම්බුලුගල කුමාරයා. ජයබාහු කුමාරයා පස්සේ පැවිදි වෙනවා තොටගමුවේ රාහුල හිමි විදිහට. පැරකුම්බා රජතුමාගෙන් පස්සේ රජකම ලැබෙන්න තිබුනේ සපුමල් කුමාරයාට. එයානෙ වැඩිමලා. අනික එයා දක්ෂ සෙන්පතියෙක් විදිහට රටේ මිනිස්සුන්ගෙත් කැමැත්ත දිනාගෙන හිටියේ.

නමුත් රාහුල හාමුදුරුවෝ මේකට කැමති වුනේ නැහැ. රාහුල හාමුදුරුවෝ කිව්වා රජතුමාට එතුමගේ මුණුබුරෙක්ට රජකම දෙන්න කියලා. ඒ වෙනකොට රජතුමාගේ වැඩිමහල් දුව වුන චන්ද්‍රාවතී කුමරිය අඩුමතරමේ බැඳලවත් උන්නේ නැති නිසා රජතුමාට මුණුබුරෙක් හිටියෙත් නැහැ. මෙන්න මෙතනදී රාහුල හාමුදුරුවෝ තමන්ගේ සාහිත්‍ය දැනුම ප්‍රයෝජනයට ගන්නවා රටේ දේශපාලන ප්‍රශ්නයකට විසදුමක් විදිහට.

මේ වෙනකොට රටේ මිනිස්සු සපුමල් කුමාරයාට රජකම ලැබෙනවට කැමැත්තෙන් හිටියේ. රාහුල හාමුදුරුවන්ට අවශ්‍ය වුනා මිනිස්සුන්ගේ මේ කැමැත්ත වෙනස් කරන්න. අද වගේ ටීවී ඇඩ් දාන්නත් බැහැනේ. ඒ නිසා ලිව්වා සන්දේශ කාව්‍යයක්. සමකාලීන බොහෝ දෙනෙක් වෙතට තමන්ගේ අදහස ගෙනයන්න හොද ක්‍රමයක් ඒක. ගම්බිම්, ඇළදොල, ගංගා, පොකුණු, වනසතුන් ආදීන් ගැන වැනුමෙන් තමන්ගේ හිතවත් දේශපාලන නායකයන් මිනිසුන්ගේ ගෞරවයට පත් කරන්න පුලුවන් ක්‍රමයක් සන්දේශ කාව්‍යයක් කියන්නේ. සන්දේශ කාව්‍යයක් කියන්නේ කවියගේ ප්‍රාර්ථනාව අරමුණ මිනිසුන්ගේ ප්‍රාර්ථනාව හා අරමුණ කරන්න පුලුවන් හරිම සියුම් උපක්‍රමයක්. රාහුල හාමුදුරුවෝ මේ ක්‍රමය භාවිතා කරා.

රාහුල හාමුදුරුවෝ ලියනවා පරෙවි සන්දේශය. මේ සන්දේශ කාව්‍යයේ අරමුණ වෙන්නේ කුලවත් පුරුෂයෙක් චන්ද්‍රාවතී බිසවට ලැබෙන්නත් කිරුළ දරන්න සුදුසු පුත් කුමරෙක් චන්ද්‍රාවතී බිසවට ලබාදෙන්නත් කියලා උපුල්වල් දෙවියන්ගෙන් කරන ඉල්ලීමක්. නමුත් අවාසනාවකට චන්ද්‍රාවතී බිසව විවාහ නොවී මියයනවා.

රාහුල හාමුදුරුවෝ තමන්ගේ අපේක්ෂා නැතිකරගත්තේ නැහැ. හයවෙනි පරාක්‍රමබාහු රජතුමාට ඉන්නවා තව දුවෙක්. උලකුඩය දේවිය. ඉතින් ලිව්වා තව සන්දේශ කාව්‍යයක්. අපි හැමෝම අහලා තියෙන සුප්‍රකට සැළලිහිණි සන්දේශය. සැළලිහිණි සන්දේශයේ අරමුණ උලකුඩය දේවියට පුතෙක් ලබා දෙන සේ කැළණියේ විභීෂණ දෙවියන්ගෙන් කරන ඉල්ලීමක්. නමුත් මෙතනදී මේ ඉල්ලීම තමන්ගේ ඉල්ලීමක් විදිහට නෙමේ උලකුඩය දේවියගේ සැමියගේ ඉල්ලීමක් විදිහටයි සන්දේශය ලියැවෙන්නේ.

රාහුල හාමුදුරුවන්ගේ මේ පැතුම ඉටුවෙනවා. උලකුඩය දේවියට පුතෙක් ලැබෙනවා. නම ජයබාහු. සවැනි පරාක්‍රමබාහු රජතුමා මියගියාට පස්සේ ජයබාහු රජකමට පත්වෙනවා. මේ අතරේ සපුමල් කුමාරයා රජකමට පත්කරන්න අපේක්ෂාවෙන් හිටපු පිරිසකුත් ඉන්නවා. මේ පක්ෂයෙන් සපුමල් කුමාරයාව වර්ණනා කරලා සන්දේශ කාව්‍යයක් ලියනවා. මේ සන්දේශයෙ නම කෝකිල සන්දේශය. කෝකිලයා සන්දේශය දෙවිනුවර ඉදන් යාපනය වෙනකන් අරගෙන ගිහින් යාපනයේ ඉන්න සපුමල් කුමාරයාට දෙන්නේ. මොකද ඒ වෙනකොට සපුමල් කුමාරයා යාපනය ජයගෙන පාලනය කරගෙන උන්නේ. මේ සන්දේශයෙන් කවියා (ඉරුගල්තිලක හිමි කිව්වට පැහැදිලි සදහනක් නැහැ) සපුමල් කුමාරයා පැරකුම්බා රජතුමාට නොදෙවෙනි පාලකයෙක් විදිහටයි විස්තර කරන්නේ.

උලකුඩය දේවියගේ පුතා ජයබාහු රජකමට පත්වුනාට අවුරුදු දෙකකට වඩා රජකම් කරන්න ලැබෙන්නේ නැහැ. සපුමල් කුමාරයා ජයබාහු රජතුමාව මරලා රජකමට පත්වෙනවා හයවෙනි බුවනෙකබාහු විදිහට. මේ සිදුවීමෙන් පස්සේ රාහුල හාමුදුරුවෝ ආගමික හා දේශපාලන කටයුතු වලින් ඈත් වෙනවා.

රාහුල හාමුදුරුවන් කරපු ශාසනික කටයුතු දැන් පැවරිලා තියෙන්නේ රාහුල හාමුදුරුවන්ගේ ගුරුවරයෙක් වුන වීදාගම මෛත්‍රී හිමියන්ට. බුවනෙකබාහු රජතුමාගේ කාලයේ රාමඤ්ඤ දේශයෙන් ගෙනා උපසම්පදාව පවත්වන්න භික්ෂූන් රැස් කලේ වීදාගම මෛත්‍රී හිමියන්. මේ හේතූන් එක්ක වීදාගම මෛත්‍රී හිමි බුවනෙකබාහු රජතුමාට (පෙර සපුමල් කුමාරයා) හිතවත්ව හිටියා කියලා කියන්නත් පුළුවන්.

දේශපාලන පරිසරයකින් තොරව ලියැවුනු සන්දේශ කාව්‍ය දෙකක් විදිහටයි ගිරා සන්දේශයයි සාමාන්‍යයෙන් සැලකෙන්නේ. ගිරා සන්දේශයේ කතුවරයෙක් ගැන නිසි සදහනක් නැතත් හංස සන්දේශය ලිව්වේ වීදාගම මෛත්‍රී හිමි කියලයි පිළිගන්නේ. මේ කාව්‍ය දෙකෙන් ශාසනික ආයතන දෙකක් වර්ණනා කරන්නේ. කෝට්ටේ යුගයේ ප්‍රධාන ශාසනික ආයතන දෙකක් තිබුනා. එකක් ග්‍රාමවාසය අනික වනවාසය. ග්‍රාමවාසයේ නායකයා රාහුල හාමුදුරුවෝ. ගිරා සන්දේශයේ කියැවෙන්නේ රාහුල හාමුදුරුවෝ හිටපු තොටගමුවේ විජයබා පිරිවෙන ගැන වර්ණනයක්.

වනවාසයේ නායකයා වුනේ කෑරගල වනරතන හිමි. හංස සන්දේශයේ වර්ණනාවට ලක්වෙන්නේ වනතරන හිමියන් විසූ ගම හා විහාරය. ඒත් එක්කම ගිරා සන්දේශයේ එන වර්ණනා සිනාවට ලක්කරන විදිහටයි හංස සන්දේශය ලියවෙන්නේ. වීදාගම හිමි මෙහෙම ලියන්නේ රාහුල හාමුදුරුවෝ සපුමල් කුමාරයාට විරුද්ධ වුන නිසා සපුමල් කුමාරයාව සතුටු කරන්න වෙන්නත් පුලුවන්. හංස සන්දේශයෙනුත් ගිරා සන්දේශයෙන් වැනුමට ලක්වෙන රාහුල හාමුදුරුවන්ගේ දැනුම ලඝු කොට දක්වන්න කරපු උත්සහයනුත් නිසා ඒ සන්දේශ වලටත් දේශපාලන බලපෑමක් තිබුනා කියන්න පුලුවන්.

දේශපාලන අරමුණු වලින් රචනා වුනේ මේ සන්දේශ කාව්‍ය කිහිපය විතරක්ම නෙමේ. කෝට්ටේ යුගයට කලින් ගම්පොළ යුගයේ ලියැවුනු සන්දේශ කාව්‍ය දෙකකුත් තියෙනවා. තිසර හා මයුර සන්දේශය. තිසර සන්දේශයෙන් වැනුමට ලක්වෙන්නේ දැතිගම්පුර විසූ පස්වෙනි පරාක්‍රමබාහු රජතුමාව. පස්වෙනි පැරකුම්බා රජතුමා ලංකාව පාලනය කිරීමට සුදුසුම පුද්ගලයා විදිහටයි තිසර සන්දේශයේ කතුවරයා විස්තර කරන්නේ. මයුර සන්දේශයෙනුත් කියන්නේ බුවනෙකබාහු රජතුමාව ආරක්ෂා කරන්නෙයි කියලා උපුල්වන් දෙවියන්ගෙන් ඉල්ලනවා.

උක්ත සන්දේශ කතුවරුන්ගේ දේශපාලන අරමුණු ඉටු වුනත් නැතත් දේශපාලන ගැටුම සාහිත්‍ය තුලින් සිදුවුන නිසා ලංකාවට හොද සන්දේශ සාහිත්‍යයක් හිමිවුනා.

විභීෂණ දෙවියන් 


Friday, September 25, 2020

උඩගල දෙබොක්ක සොයා - [1]

 

ඔන්න ඉතින් දැන් මේ කියන්න යන්නේ මම ගිය පොඩි ගමනක් ගැන. පොඩි කිව්වට පොඩිමත් නෑ. ඉස්සර නම් ට්‍රිප් එකක් යනවා කිව්වම වෑන් එකක් බස් එකක් කාරිය කතාකරගෙන පාන්දර පිටත් වෙන්න හිතාගෙන පස්සේ උදේටත් කාලා දවල් වෙලා පිටත්වුනු ට්‍රිප් තිබුනේ. සාමාන්‍යයෙන් ට්‍රිප් එකක් යනකොට ඒ තැනට අපිත් එක්ක යන කවුරුහරි මීට කලින් ගිහිල්ලා තියෙනවා. ඒත් මේක එහෙම එකක් නෙමේ. අපි තියා අපි යන තැනේ ගමේ අයගෙනුත් එතනට ගිහින් තියෙන්නේ කිහිප දෙනයි. එතන නම තමා ‘උඩගල දෙබොක්ක’. මේක ගමක්. තියෙන්නේ කන්දක් උඩ. මහ කැලෑව මැද්දෙන් කිලෝමීටර් 7ක් 8ක් විතර ඇවිදන් ගිහින් කන්ද නගින්න තියෙන්නේ. මේ කතාව ඒ ගමනයි එහෙ මිනිස්සුයි ගැනයි.

අපිට මේ ගම ගැන මුලින්ම දැනගන්න ලැබුනේ ඩිල්මේන්ද්‍ර සහෝදරයගෙන්. එයා මේ අමනට සහභාගි වුනු හය දෙනාගෙන් කෙනෙක්. අපි ගමන පිටත්වෙන්න හිතාගත්තේ සෙනසුරාදා පාන්දර දෙකහමාරට. ඒ ඩිල්ෂාන්ගේ ගෙදරින්. රාවතාවත්තේ. ඩිල්ෂාන් කියන්නේ පොඩි කාලෙ ඉඳන් අදුනන මගේ හොදම මිත්‍රයා. මම ඩිල්ෂාන්ගේ අම්මවත් අරගෙන ජා ඇල ඉඳන් රාවතාවත්තට අවා සිකුරාදා හවස [ජූලි 31]. අවශ්‍ය කලමනා ඔක්කොම අරගෙනයි ආවේ. නෑ ඉන්නකො ටිකක්. ඔක්කොම කියන්නත් බෑ. මට කෝප්පෙකුයි පිඟානයි බ්‍රෂ් එකයි අමතක උනා. මේ ගමනට සහභාගි වුනු තවත් කෙනෙක් තමා ඩිමන්ත. පොඩි කාලෙ ඉඳන් එකට ඉගෙනගත්තු මගේ හොදම යාලුවෙක්. අපි ඩිල්ෂාන්ගේ ගෙදරට එනකොට ඩිමන්ත ඇවිල්ලා උන්නේ නෑ. එයා ආවේ අපි ආවට පස්සේ. මේ ගමනට සහභාගි වුනු අනිත් සාමාජිකාව තමා ඉරුෂ්මී. ඩිල්ෂාන්ග් ජීවන සහකාරිය.

සෙනසුරාදා පාන්දර 2ට විතර රාවතාවත්තේ දී. අපි ගමන පිටත් වෙන්න මොහොතකට කලින්.


දැන් මේ ගමන යන්න ඔක්කොම ලෑස්තියි. අපි වේලාහන නිදාගන්න ඕන කියල හිතුනත් පුරුද්ද නිසා එකොළහමාර වෙනකන් අපි නිදාගෙන ඇහැරිලයි උන්නේ. කියව කියව. දැන් වෙලාව හරි. කට්ටියම ඉතින් ලක ලැහැස්ති වෙලා බැස්සා පාරට. අපි මේ ගමන යන්නේ බයික් තුනක. දෙකක් ස්කූටි. අනෙක ඩිල්ෂාන්ගේ බයික් එක. ඒකෙ නම තාම මට හරියට කියෝගන්න බෑ. ඔය බයික් ගැන සමහර අය ලස්සනට විස්තර කරනවා පෙට්‍රල් ගැනයි එංජිමයි අනං මනං අමුතු වචන දාලා කියන්නේ.

ඒත් මට ඒවා එච්චර තේරෙන්නේ නෑ. ඩිල්ෂාන්ගේ බයික් එක ගැන කිව්වොත් ඒක කළුයි. ඉස්සරහා වීදුරුවක් වගේ එකක් තියෙනවා. නවත්තලා තියෙනකොට තෙත රෙද්දක් එහෙම වනලා වේලගත්තැහැකි ලස්සනට. බයික් එක දෙපැත්තෙන් යකඩෙන් හදාපු මොනාද මන්දා එකක් තියෙනවා. ඒක නිසා බයික් එක වැටුනත් ඇඟ උඩට වැටෙන්නෑ. ඉතින් හරි ප්‍රයෝජනවත්. තව බයික් එක පිටිපස්සේ බඩුමුට්ටු දාගන්න පොඩි පෙට්ටගමකුත් තියෙනවා. ඩිමන්තගේ ස්කූටියත් නියමයි. යතුර දාලා බොත්තම ඔබපු ගමන් වැඩකරනවා.

ඒකටත් එක්ක මගේ ස්කූටිය. කරත්තෙකට වඩා ටිකක් හොදයි. පනහට යනකොට මට තේරෙනවා බයික් එක කියනවා “උඹ මගේ අවසන් ගමන නේද මේ අරගෙන යන්නේ….” කියල. හැටට යනකොට කියනවා “දෙවියනේ මොන වරදක් කරාටද….” හැත්තෑව කිට්ටු කරනකොටම “මරපියව් මාව….!” කියල කෑගහනවා මට තේරෙනවා. හැබැයි දැන් නම් බයික් එක හොද තත්ත්වයේ තියෙනවා.

අපි හය දෙනා
අපි හය දෙනා 


මගේ බයික් එකේ සෙල්ෆ් ස්ටාට් වැඩ කරන්නෙත් නෑ. වැඩ කරන්නේ නෑම නෙමෙයි. එයාට හිතෙන්න ඕන ඒකට.  ඉතින් කොඳු කඩන් අර කික් එක ගහන්න ඕන. ඒකත් හිරයි. වෙලාවකට යටට ගියොත් ගියාමයි. “මෙහෙ වරෙන් උඩට” කියල බලෙන් ඇදලා ගන්න ඕන. තත්ත්වය එහෙම වුනත් මගේ ස්කූටිය දවස් තුනක් කිලෝමීටර් 600කට එහා මාව අරගෙන යන්න සමත් වුනා.

අපි පාන්දර දෙකහමාර වෙනකොට රාවතාවත්තෙන් පිටත් වුනා උඩගලදෙබොක්ක ගම හොයන්න. උඩගලදෙබොක්ක ගම පල්ලෙහා තමා උඩත්තව ගම තියෙන්නේ. උඩත්තව කිට්ටුයි මහියංගනයට. ඉතින් ඔයාලට දළ අදහසක් ගන්න පුලුවන් අපි කොයි දිශාවටද යන්නෙ කියලා. අපි හිතන් උන්නේ නුවරින් පෙට්‍රල් ගහනවා කියලා. හැබැයි ඊට ගොඩක් කලින් අපිට පෙට්‍රල් ගහන්න සිද්ද වුනා. පාන්දර දෙකහමාරට පිටත් වුන නිසා පාන්දර පහ වෙද්දිවත් කඩුගන්නාව නගින්න පුලුවන් වෙයි කියලයි අපි හිතුවේ. හැබැයි හතරහමාර වෙනකොටත් අපි හිටියේ කඩුගන්නාවේ කෑලිවත් පේන්නැති පැත්තක. සාමාන්‍යයෙන් නුවර යන පාරේ නෙමේ අපි ගියේ. වෙනසකටත් එක්ක අතුරු පාරවල් වලින්. මහපාරෙන් සිමෙන්ති පාරට බැස්සා ආයෙ බොරළු පාරකට ගියා. ඔහොම ඔහොමයි ගියේ.

පාන්දර හතරට විතර ගමන පොඩ්ඩක් නතර කරපු වෙලාවේ


යන පාර තීරණය කලේ ඩිල්ෂාන්. ගූගල් මැප් දෙයියගේ පිහිටෙන්. මට ඉතින් පාරවල් තියා ඉන්නේ කොහෙද කියලවත් ලොකු තේරුමක් නෑ. ඉතින් බයික් තුනෙන් ඉස්සරහ ගත්තේ ඩිල්ෂාන්. මම මැද්දේ. ඩිමන්ත පිටිපස්සේ. යන පාර සාමාන්‍යයෙන් යන පාරට වඩා වෙනස් නිසා තරමක් කාලය ගතවුනා. පාන්දර හතර හතරහමාර අතර අපි නැවතුනා ටිකක්. මොකද බයික් වලට පොඩි විවේකයක් දෙන්න ඕන නිසා. එතනම නයිට් කඩයක් තිබුන නිසා ප්ලේන්ටී එකකුයි බනිස් ගෙඩියකුයි කෑවා. කොහොමහරි එතන ටික වෙලාවක් ඉඳලා අපි අයෙත් අපේ ගමන පටන් ගත්තා. උදේ වරුවෙදි අපිට පුලුවන්කම ලැබුනා කඩුගන්නාව නගින්න. මම මීට කලින් කඩුගන්නාව නැගලා නෑ. බස් එකක වෑන් එකක ඉදන් කඩුගන්නාව නැගලා තියෙනවා. ඒත් දැන් මම මගේ බයික් එකෙන් කඩුගන්නාව නගින්නේ. මම මීට කලින් මේ වගේ ගමන් ගිහිල්ලා නැති නිසා මේ හැම දෙයක්ම මට අලුත්ම අත්දැකීමක්.

කඩුගන්නාවෙන් පස්සේ අපිට හමුවුනා දහඅට වංගුව. දහඅට වංගුව බහින්නයි අපිට තියෙන්නේ. දහඅට වංගුව බහින්න කලින් එතන උඩ තියෙනවා වීව් පොයින්ට් එකක්. කෑම කඩයකුත් එක්ක. එතනදි අපිට මුණගැහුනා උඩගලදෙබොක්ක ගමට අපිත් එක්ක යන අපේ මිත්‍ර භික්ෂූන්වහන්සේව. උන්වහන්සේත් විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉන්නකොට සෑහෙන්න කඳු නැගලා තියෙනවා. දහඅට වංගුව බහින්න කලින් හමුවෙන මේ තැන හරිම විශේෂයි. මම හැබැහින් දැකලා තියෙන ලස්සනම දර්ශන මම එදා දැක්කා.ගංගා. ඇළදොළ, වැව්, කඳු කුඹුරු, වනාන්තර හැම දෙයක්ම එකම දර්ශනයක. සෑහෙන වෙලාවක් අපි ඒක දිහා බලාගෙන හිටියා. ඇති පදම් ෆොටෝ ගන්නත් අමතක කලේ නැහැ. ඒ දර්ශනය හරියට චිත්‍රයක් වගේ.

දහඅට වංගුව උඩ හමුවුනු හරි අපූරු තැනක් 


නමුත් පැයක් ගියේ නෑ අපි හිටියේ ඒ චිත්‍රය ඇතුලේ. අපි ඒ ගම් මැද්දෙන් උඩත්තව ගම හොයාගෙන ගියා. උඩත්තව ගමට යනකොට තරමක් හවස් වෙලා. අපි රෑ හිටියේ උඩත්තව පන්සලේ. ඩිල්ෂාන්ගේ අම්මවයි ඉරුෂ්මිවයි ගමේ ගෙදරක නතර කරා. ඒ ගෙදර අය කොච්චර හොඳද කියනවනන් තමන්ගේම පවුලේ කෙනෙක්ට වගේ අපිට සැලකුවේ. “අපිම වවන ඒවයි අපි කන්නේ” කියලා ඒ ගෙදර අය කිව්වේ හරිම ආඩම්බරෙන්. කොළඹ කිට්ටුව ජීවත්වෙන අපිට නම් එහෙම දෙයක් කියනවා තියා හිතන්නවත් බැහැ.

මේ ගමට තියෙන ලොකු ගැටලුවක් තමා අලි ප්‍රශ්නය. හවස හයෙන් පස්සේ කවුරුත් පාරේ යන්නේ නෑ. අපිටත් හයෙන් පස්සේ එලියට බහින්න එපා කියලයි කිව්වේ. අලියෙක් එහෙම හේනක් මැද්දෙන් ගියොත් මාස ගානක මහන්සිය වතුරේ. රෑට රෑට අලි වෙඩි සද්දේ හොඳට ඇහෙනවා. ඈතින් නෙමේ. ළගින්.



හවස හයෙන් පස්සේ යන්න බය වුනාට අපි රෑ කෑමට පන්සලේ ඉදන් ඩිල්ෂාන්ගේ අම්මා හිටපු ගෙදරට ගියා. එහෙදිම කාලා කරලා අපි ආවා. අලි වෙඩි සද්දේ ඒ ගෙදරදිත් ඇහුනා. අපි දැන් උඩගල දෙබොක්ක ගමට යන්න ඉන්නේ පහුවදා උදේට. කැලෑවක් මැද්දෙන් යන්න තියෙන්නේ. කන්ද නගින්න තියෙනවා කිලෝමීටර් 7ක් අටක් විතර. මම මීට කලින් කඳු නැගලා නෑ. ඉතින් කදු නගින එක මොන වගේ දෙයක්ද කියන්න මට කිසි අදහසක් තිබ්බේ නෑ. අපි හය දෙනත් එක්ක කන්ද නගින්නේ අපේ හමුදුරුවොයි උන්වහන්සේ එක්ක ආපු අයියයි. ඒ අයියා මීට කලින් මේ ගමට ගිහින් තියෙනවා. ඉතින් ඒක අපිට පහසුවක් වුනා.

ඩිල්ෂාන්ගේ අම්මයි ඉරුෂ්මියි නැවතිලා හිටපු ගෙදරදී.


උඩත්තව ගමේ සමහර මිනිස්සුත් මේ කන්ද නැගලා නැහැ. උඩගලදෙබොක්ක කියන්නේ පවුල් 30ක් විතර ඉන්න කුඩා ගමක්. විදුලිය නැහැ. පාසලක් තියෙනවා. නිතරම අලි එනවා ගමට කියන කරුණු තමා අපිට කන්ද නගින්න කලින් දැනගන්න ලැබුනේ. අපි කන්ද උඩ ගමේ රැයක් නතර වෙන නිසා ස්ලීපිං බෑග්, ටෝච් සේරම ලෑස්ති කරගත්තා. බඩුමුට්ටුත් ලෑස්ති කරගෙන අපි පන්සලේ නින්දට ගියා.

[කන්ද නැග්ග හැටියි, කන්ද උඩ මිනිස්සු ගැනයි එයාලගේ අනාගතය ගැනයි කතා කරමු ඊළඟ කොටසින්…..]

පිටිපස්සේ තියෙන්නේ අපි නගින්න ඉන්න කන්ද 


වීදි ලාම්පුව [ කෙටි කතාව ]

වේලාව පහ පසු වී මිනිත්තු තිහක් පමණ ය. සුපුරුදු පරිදි එඩ්වඩ් තම පත්තර කන්තෝරුවේ වැඩ නිමවා නිවස වෙත එමින් තිබුණි. ඔහු සුරුට්ටුවක් මුවෙහි තබාගෙන කලබලයකින් තොර නිස්කලංක මාර්ගය දෙස බලමින් කාරය පදවමින් සිටියේ ය.

අඳුර වැටීමට පටන්ගත්තත් වීදියෙහි වූ ලාම්පු දැල්වී තිබුනේ නැත.එමනිසා නිස්කලංක වීදිය පාළු වීදියක ස්වරූපයක් ගැනීමට පටන් ගත්තේ ය. එඩ්වඩ් කාරය පදවමින් සිටියදී වීදියේ එක් කෙළවරක අමුතු යමක් දකියි. වීදි ලාම්පුවක කුමක් හෝ එල්ලා තිබෙන අයුරු දුටු ඔහුට ඊට එහා දෙයක් නොපෙනුනේ වීදිය අඳුරේ ගිළෙමින් පැවති බැවිනි. මෙම වීදිය හරහා එක් කෙනෙක් දෙදෙනෙක් ආදී ලෙස විටින් විට ගමන් කළ මුත් ඔවුන් වීදි ලාම්පුවේ එල්ලෙමින් තිබුනු දේ ගැන කිසිදු තැකීමක් කලේ නැත. එඩ්වඩ්ට මේ ගැන කුහුල වැඩුනු නිසා ඔහු ඒ දෙසට කාරය පදවන්නට විය.

කාරය වීදි ලාම්පුව වෙත ලංවෙත්ම එහි එල්ලී තිබුනු දෑ නිරාවරණය වූයෙන් එඩ්වඩ් කාරයේ තිරිංග තදකළේ ඔහුටත් නොදැනිම ය.

“දෙවියනේ ඒ මනුස්සයෙක්”

එඩ්වඩ් තම හිසට අත තබාගෙන කියන්නට විය. ඔහු කාරයෙන් බැස වීදි ලාම්පුව වෙත දිව ගියේ ඇසින් දුටු දේ ප්‍රත්‍යක්ෂ කර ගැනීමටයි. සමහර විට ඒ ඩමියක් විය හැකියි. නගරයේ තරුණ කොල්ලන් විහිළුවට කල දෙයක් ද විය හැකියි.

නමුත් ඒ සැබවින්ම මිනිසෙක්. වීදි ලාම්පුවේ එල්ලී සිටින මිනිසෙක්. ඔහු හොදට ඇඳ පැලඳගෙන සිටි මැදි වියේ අයෙක් වූ අතර කටින් සෙවළ බේරී ගොස් තිබුණි. වීදියේ මිනිසෙක් මැරී සිටින විටදී වීදියට මෙතරම් නිස්කලංක බවක් ගෙන දුන්නේ කෙසේ ද? මේ හරහා යන මිනිසුන් මෙය නොදැක්කා සේ යන්නේ ඇයි? එඩ්වඩ්ට ප්‍රශ්න මාලාවක් සැනින් පැනනගින්නට විය.

මේ අසල තිබූ ඔරලෝසු කඩයේ අයිතිකරු වූ මයිකල් මහතා එඩ්වඩ්ගේ හිතවතෙකි. මයිකල් තම වෙළඳසැල තුල සිට තමන් දෙස බලමින් සිටිනු දුටු එඩ්වඩ් ඔහු අමතා;

“මයිකල් මෙහාට එන්න ඉක්මනට. ඔයා මේක දැක්කද?” යැයි කීය. “ඉක්මනට එන්න”

මයිකල් හෙමිහිට තම වෙලඳසැළෙන් පිටතට පැමිණියේ ය.

“එඩ්වඩ්, මගේ කඩේට කෙනෙක් ඇවිල්ලා ඉන්නේ. එයාව වැඩි වෙලා තියාගෙන ඉන්න බැහැ. මමත් රස්සාවක් කරන්නේ”

“මේක දැක්කද?” එඩ්වඩ් වීදි ලාම්පුවේ එල්ලෙමින් තිබුනු සිරුර දෙස ඇගිල්ලක් දිගු කරමින් කියා සිටියේ ය. “කොච්චර වෙලාවක් තිස්සේ මේක මෙතනද? ඇයි මේ මිනිස්සු කිසි ගානක්වත් නැතුව මේක පහු කරන් යන්නේ?” ඔහුගේ හඩ තීව්‍ර විය.

මයිකල් තම සාක්කුවෙන් සුරුට්ටුවක් ගෙන දල්වන්නට ගත්තේ ය. “කලබල වෙන්න එපා එඩ්වඩ්, මෙහෙම එල්ලලා තියන්න මොකක් හෝ හේතුවක් ඇති? නැත්තන් මෙහෙම එල්ලන්නෙ නෑනේ?”

“හේතුවක්! මොන විදිහේ හේතුවක් ද?”

“මම කොහොමද ඒක දන්නේ? ඔයා කලබල නොවී ඉන්න?”

මේ සමගම මයිකල්ගේ වෙලඳසැලට පසුපස වෙලඳසැලේ ඇලන් ඔවුන් අසළට පැමිණ; “කොල්ලනේ මොකද වෙන්නේ?”

“මෙතන මනුස්සයෙක් මැරිලා ඉන්නවා. මම ගිහින් පොලීසියට කියනවා”

“එයාලා දන්නවා ඇති. එහෙම නැත්තන් මේක මෙතන තියෙන්නේ නැහැනේ” ඇලන් කියා සිටියේ ය.

“මට යන්න වෙනවා. කඩේ මිනිස්සු බලන් ඉන්නවා” යැයි කියමින් මයිකල් තම වෙළඳසැළ වෙත ගියේ ය.

“පේන්නේ නැද්ද මනුස්සයෝ මෙතන මිනියක් තියෙනවා. කවුරුත් මේක ගන්නන් ගන්නේ නැත්තේ ඇයි?” එඩ්වඩ් තදින් කියා සිටියේ ය.

“මම මේක හවස තේකක් බොන්න එළියට යනකොටත් දැක්කා. එතකොටත් මිනිස්සු මේක ගනන් ගත්තේ නෑ” ඇලන් තම වෙළඳසැළ දෙස බලමින් කියා සිටියේ ය.

“මුළු හවස්වරුවෙම මේක තිබ්බද?”

“ඔව් මොක්කද එකෙ වැරැද්ද?” ඇලන් තම ඔරලෝසුව දෙස බැලීය. “මට පරක්කු වෙනවා. මමත් යන්න ඕන” යැයි කියා ඇලන් තම වෙළඳසැළ දෙසට යන්නට විය.

එඩ්වඩ් මේ සියල්ල සිතමින් වීදිය දිගේ ඇවිද යන්නට විය. පදිකයන්ගේ ඇඟේ හැපෙමින් ඔහු ඉදිරියට යයි.

“කොහෙද මනුස්සයෝ යන්නේ?” මැදිවියේ කාන්තාවක් එඩ්වඩ්ව පැත්තකට තල්ලු කරමින් කියා සිටියා ය. “අනේ මේ එඩ්වඩ් නේද? ඔයා අසනීපෙන් වගේ”

“මැරිච්ච මනුස්සයෙක්! ලොයෙලා වීදියේ”

“හරි ඉතින්, කලබල වෙන්න එපා”

වීදියේ ගමන් කරමින් සිටි මාග්‍රට් ද මෙම සංවාදයට හවුල් විය. “මොකක්හරි ප්‍රශ්නයක් ද?”

“එඩ්වඩ්ට ටිකක් සනීප මදි”

“දෙවියන්ගේ නාමෙට ඔයාලට මම කියන දේ තේරෙන්නේ නැද්ද…” එඩ්වඩ් ගුගුරන්නට විය.

“මොනවා ගැනද මෙයා මේ කියවන්නේ?” මාග්‍රට් කුතුහලයෙක් ඇසුවා ය.

“වීදි ලාම්පුවේ එල්ලලා තියෙන මිනිය… ඔයා දැක්කද?” එඩ්වඩ් මාග්‍රට් දෙස බලා කිව්වේ ය. තවත් මිනිසුන් කිහිප දෙනෙක් ඔවුන් අසලට රැස්වන්නට ගත්තෝ ය.

“මෙයා අසනීපෙන්ද?”

“දොස්තර කෙනෙක් හම්බෙන්න ගියානන් හොදයි”

“මනුස්සයෙක් මැරිලා…” මෙම මිනිසුන් අතරේ එඩ්වඩ් කෑ ගසන්නට ගත්තේ ය.

“මෙයා අසනීපෙන්”

“එහෙම නැත්තන් බීලද?”

එඩ්වඩ් ඔහු අසල රැස්ව සිටි පිරිස ඉවත් කරමින් එතනින් යාමට උත්සහ දැරුවේ ය. අපහසුවෙන් හෝ ඔහු එතනින් ඉවත්ව වීදිය දිගේ නැවත වීදි ලාම්පුව දෙසට ඇවිද ගියේ ය. මයිකල් තම වෙළඳසැලේ ගණුදෙණුකරුවෙක් සමග සිනහමුසු මුහුණින් දොඩමළු වන අකාරයත් ඇලන් ඔහුගේ තවත් සගයෙක් සමග වීදියේ කොනකට වී සුරුට්ටුවක් උරමින් කතාබහක යෙදෙමින් සිටිනු එඩ්වඩ් දුටුවේ ය. ඒ අතර වීදී ලාම්පුවේ මිනියකි. කිසිවකුට මේ ගැන වගේ වගක් නැත. ප්‍රශ්න දාමයක පැටලී සිටි එඩ්වඩ් පොලිස් මහතෙක් තමා අසලට එන බව දිටීය.

“පොලිස් මහත්තයෝ, ලොයෙලා වීදියේ….”

“තමුන්ගේ නම” කුඩා අත්පොතක් අතට ගනිමින් පොලිස් මහතා කියා සිටියේ ය.

“එඩ්වඩ්, සී.කේ. එඩ්වඩ්,ලොයෙලා වීදියේ මනුස්සයෙක්…”

“ලිපිනය?” පොලිස් මහතා දැඩිව කියා සිටියේ එඩ්වඩ් දෙස නපුරු බැල්මක් හෙලමිනි.

“නොම්බර හැත්තෑව ඩී, පැට්‍රික් වීදිය.”

“මේ නගරයෙම ද?”

“ඔව්.”

“අද හවස ඔයා කොහෙද හිටියේ?”

“මම හවස කොහෙද හිටියෙ කියන එක මේකට අදාල වෙන්නේ කොහොමද? ලොයෙලා වීදියේ මනුස්සයෙක් මැරිලා..” එඩ්වඩ් වීදිය දෙසට ඇගිල්ලක් දිගු කරමින් කියා සිටියේ ය.

එඩ්වඩ් පෙන්වූ වීදිය දෙස නොබැලූ පොලිස් මහතා; “මම අහපු දේට උත්තර දෙනවා, අද හවස කොහේද හිටියේ?”

“මම පත්තර කන්තෝරුවේ හිටියේ අද දවසම.” එඩ්වඩ් කීය. “මනුස්සයෙක් වීදි ලාම්පුවේ එල්ලිලා මැරුලා ඉන්නවා.”

“මම දන්නවා. හැමෝටම පේන්න තමා එහෙම එල්ලලා තියෙන්නේ”

“ඒ කියන්නේ ඔයාලත් දැනුවත්වයි එහෙම තියෙන්නේ. ඒත් ඒකට හේතුව මොකක්ද?”

“ඔයාගේ කන්තෝරුව මේ නගරයෙම ද තියෙන්නේ?

“නැහැ තව නගර දෙකක් එහා?”

“එහෙනන් ඒ නිසයි ඔයා හේතුව දන්නැත්තේ?”

“මොකක්! මම අද මේ නගරයේ හිටපු නැති නිසා මම හේතුව නොදැන ඉන්න ඕනද? මට හේතුව කියන්න?”

පොලිස් මහතාගෙන් එයට කිසිදු ප්‍රථිචාරයක් ලැබුනේ නැත. එසමගම තවත් පොලිස් නිලදාරියෙක් ඔහු අසලට පැමිණියේ ය.

“මොකක්ද ප්‍රශ්නය?”

“ලොයෙලා වීදියේ එල්ලිලා ඉන්න මනුස්සයා ගැන අහනවා” පොලිස් නිලදාරියා ඔහුගේ සගයාට පිළිතුරු දුන්නේ ය.

“ඔයාට ඒක ගැන ප්‍රශ්න තියෙනවනන් එන්න අපිත් එක්ක යන්න පොලිස් කාර්යාලයට. එතනදී වැඩි විස්තර දැනගන්න පුලුවන්” අලුත පැමිණි පොලිස් නිලදාරියා එඩ්වඩ් දෙසට පැමිණෙමින් කීය.

එඩ්වඩ් අඩියක් දෙකක් පිටුපසට යමින් “නෑ එහෙම ඕන නෑ. මම දැන් යන්නම්” කියා පිටුපස හැරී වීදිය දිගේ තමන් පැමිණි දිශාවට යන්නට ගියේ ය.

ඔහු වීදිය දිගේ යන අතර කල්පනා කලේ තමන් මුහුණදුන් මේ සිදුවීම් ගැන. පොලීසිය මේ ඝාතනය ගැන දැනුවත්. නමුත් ඔවුන් එයට හේතුව පවසන්නේ නැහැ. මයිකල් ඇලන් මෙයට හේතුව දන්නේ නැහැ. නමුත් ඔවුන් ඒ ගැන තැකීමක් කරන්නේ නැහැ. මේවා සිදුවිය හැකිද? පොලිස් නිලදාරීන් දෙදෙනාවත් ඔහු කෙදිනකවත් මෙම නගරයේ දැක නැත. වසර විසි පහකට එහා මේ නගරයේ ජීවත්වන නිසා නගරයේ සියලු පොලිස් නිලදාරීන්ව පාහේ එඩ්වඩ් හදුනයි. ඔවුන්ගේ මුහුණු එඩ්වඩ්ට හුරුයි. එඩ්වඩ්ගේ මුහුන ඔවුනට හුරුයි. එඩ්වඩ් මේ සියල්ල කල්පනා කරන අතරතුර මදක් පිටුපස හැරී බැලුවේ කවුරුන් හෝ ඔහු පසුපස පැමිනෙන බව හැගුනු නිසාවෙන්.

ඒ පොලිස් නිලදාරීන්! ඔවුන් එඩ්වඩ් දෙසම බලමින් ඔහුගේ පිටුපසින් ඔහුව ලුහුබඳියි. මෙයින් තැතිගත් එඩ්වඩ් තම ගමන් වේගය වැඩි කළේ ය. තමන්ට හැකි ඉක්මනින් ලොයෙලා වීදියට ගිය එඩ්වඩ් තම කාරය දෙසට ගියේ ය. එතැනට ගිය විට ඔහු දුටුවේ කාරයේ පිටුපස රෝද දෙකේම හුලං නොමැති බවයි. වීදියේ තරුණ කොල්ලෝ සෙල්ලමට කළ දෙයක් විය යුතුයි. අසල වාහන සාදන්නෙක් හෝ ස්ථානයක් තිබුනේ නැත. ඇරත් පොලිස් නිලදාරීන් ඔහු පසුපස එයි. කුමක් කරම්දෝ කියා සිතාගත නොහැකිව සිටි එඩ්වඩ් කාරය පසුපසට තල්ලු කරගෙන ගොස් වාහන නැවතුම් අංගනයේ නවතා වීදිය දිගේ දිව ගියේ ය. ලොයෙලා වීදිය ඉතා ඍජු මාර්ගයක් වූ නිසා මෙම මාර්ගයෙන් වෙතනතකට යාමට සිතූ ඔහු අතුරු පාරකට වැදුනේ ය. මේ දෙපස ඉතා ඝන අන්ධකාරයකින් වැසී තිබුනු අතර පෙර දින වර්ෂාව නිසා තෙතමනයෙන් ද යුක්ත විය. මෙම මාර්ගය දිගේ ඉදිරියට ගිය ඔහුට හමුවූයේ තාප්පයකි. උස් නොවූ මධ්‍යම ප්‍රමානයේ තාප්පයකි. මෙයින් එහාට පැනගතහොත් පොලීසියට තමන්ව සොයාගත නොහැකි වන නිසා මෙයින් එතෙර වීමට ක්‍රමයක් කල්පනා කළේ ය. මේ අසලම කුණු බදුනක් දුටු ඔහු එය පෙරලා තාප්පය දෙසට රැගෙන ආවේ ය. ඉන්පසු එය අධාරයෙන් ඒ මත නැග තාප්පයෙන් පැන්නේ ය.

තාප්පයෙන් පැන ඔහු වටපිට බලන්නට ගත්තේ ය. ඔහු ඉදිරිපිට ගොඩනැගිලි කිහිපයක් විය. දකුණතින් - පොලිස් ස්ථානය

ඔහු ඔවුන්ට ළඟයි, හුඟක් ළඟයි. එඩ්වඩ් ඔවුන්ගෙන් ඈත්ව සිටිය යුතුයි. හැකි ඉක්මනින් ඔහු මෙතනින් ඉවත්ව යා යුතුයි. එඩ්වඩ් හෙමිහිට කිසිවකුට නොපෙනන අයුරින් වීදිය දිගේ පොලිස් ස්ථානය පසු කර නගර ශාලාව තිබෙන ස්ථානය වෙත ගියේ ය. එය ගොතික් ආරයට සාදා තිබුනු පැරණි ගොඩනැගිල්ලක් වූ අතර එහි ඉදිරිපිට කුඩා වතුර මලක් තිබුනි. වතුර මලක් කීවද එහි ජලය තිබුනේ නැත. නගර ශාලාව වටේට ගස් වවා තිබුනි. එහි පැත්තකින් බස් නැවතුම්පළ වෙත යායුතු මාර්ගයක් තිබූ අතර එඩ්වඩ් යා යුතු වූයේ එතැනටයි. මෙම වීදිය දිගේ වීදි ලාම්පු සවි කර තිබුනත් ඒ කිසිවක් දැල්වී තිබුනේ නැත්තේ එඩ්වඩ්ගේ වාසනාවට මෙනි. බස් නැවතුම්පලට ගොස් හැකි ඉක්මනින් නගරයෙන් පිටවීම ඔහුගේ අරමුණයි. අවිවාහකයෙක් වූ එඩ්වඩ්ට දැන් අවශ්‍ය වී ඇත්තේ තමන්ගේ ලඟම ඥාතීන් වූ දෙමව්පියන් හොදින් ඇත්දැයි දැනගැනීමට යි. ඔවුන් සිටින්නේ ඊළග නගරයේ බැවින් හැකි ඉක්මනින් ඔහු ඔවුන් වෙත යාමට යාමට බසයක් සොයාගත යුතුයි. මේ වන විට හිරු බැස ගිය නමුත් නගර ශාලාව අවට මිනිස්සු එහෙ මෙහෙ ගමන් කරමින් සිටියෝ ය.

මෙහිදී එඩ්වඩ් දුටු දෙය ඔහුගේ තත්ත්වය දරුණු කරවන්නක් විය. නගර ශාලාවට ඉහළින් අහසේ සිට මොනවාදෝ යමක් නගර ශාලාවේ මුදුනට වැටෙනවා ඔහු දකියි. මේ කුමක්දැයි සැකහැර දැන ගැනීමට අවශ්‍ය වුවත් මිනිසුන් ගැවසෙන ස්ථානයක සිටීමට ඔහු කැමැත්තක් දැක්වූයේ නැත. මේ නිසා ශාලාව දකුණු පසින් පිහිටි වීදියේ අඳුරු වැටුනු තැන් වලින් ගමන් කරමින් එඩ්වඩ් ඔහුට හැකි උපරිමයෙන් නගර ශාලාව දෙසට ලං විය. ඈතින් බලන විට කුණු රොඩු මෙන් පෙනුනද අහසේ සිට වැටෙන්නේ පිහාටු ඇති කෘමීන් මෙන් මෙතෙක් ඔහු දැක නොමැති ජීවීන් විශේෂයකි. උන් හෙමිහිට අහස දිගේ පල්ලම් බැස නගර ශාලාවේ වහලය මත වැටී නොපෙනී යයි. එතැනින් එහාට උන් යන්නේ කොහාටද යන්න කිසිවක් නොපෙනේ. සමහරුන් කණාමැදිරියන් මෙන් කුඩා ආලෝකයක් ද විහිදුවයි.

උන් කුමන වර්ගයක හෝ පිටසක්වල ජීවීන් විශේෂයක් ද? එඩ්වඩ් මෙවන් දෑ විශ්වාස නොකළත් දැන් ඔහුගේ මනසට මෙවන් දෑ සිතේ. මෙතරම් දෙයක් නගර ශාලාව මත සිදුවුවත් මේ අවට ගමන් කරන කිසිවෙක් ඒ ගැන තකන්නේ නැත. මිනිසුන් ගැන සිතන්න දැන් ඔහුට කාලයක් නැත. තමුනුත් තම පවුලේ උදවියගේ ආරක්ෂාවයි ඔහුට දැන් වටින්නේ. එමනිසා ඔහු තවත් නගර ශාලාව අවට නොසිට වීදිය දිගේ බස් නැවතුම්පොළ වෙත දිව ගියේ ය. ඒ වන විට බස් නැවතුම්පොළේ මිනිසුන් කිහිප දෙනෙක් පෝළිමේ සිටි අතර බසයක් ද පැමිණියේ ය. එඩ්වඩ් මේ සියලු දෙනා පසු කරමින් බසයට නැග දොරටුව අසල ආසනයක ඉඳ ගත්තේ ය.

දැන් එඩ්වඩ්ගේ සිතට තරමක සහනයක් ගෙන දෙයි. ඔහු තමන් අවට සිටි මිනිසුන්ව හොදින් නිරීක්ෂණය කරයි. දිනපතා වැඩ කටයුතු අහවර වී තම නිවෙස් කරා යන මිනිසුන්. විඩාබර වූ මුහුණු. කිසිවෙක් ඔහු ගැන සැලකිල්ලක් දක්වන්නේ නැහැ. එඩ්වඩ්ගේ දකුණු පස සිටි පුද්ගලයා පත්තරය ගෙන කියවන්නට ගත්තේ ය. ඔහු ආරම්භ කළේ ක්‍රීඩා පිටුවෙනි. ඔහුගේ මුව ක්‍රීඩා පිටුවේ වදන් සමග ඉහළ පහළ යයි. නිල් පැහැති ටයි පටියක්. අත් දිග කමිසයක්. ඔහු කුමක් හෝ කන්තෝරුව ලිපිකරුවෙක් විය හැකියි. සමහරවිට ඔහු තම බිරිඳ සමග රාත්‍රී ආහාරය බලාපොරොත්තුවෙන් නිවස වෙත යනවා විය හැකියි.

එඩ්වඩ්ට තරමක් ඉදිරියෙන් තරුණ කාන්තාවක් බඩු මල්ලක් අතැතිව සිටියා ය. ඇගෙනුත් විඩාබර මුහුණක් හැර වෙනයම් දෙයක් දකින්නට ලැබුනේ නැත. බසය අර්ධව පිරී තිබුනු අතර වෙනදා රාත්‍රී කාලයේ ගමන් ගන්නා බසයකින් මෙය වෙනස් වූයේ නැත. සියලුම දෙනා පාහේ රාත්‍රී කෑම වේල සදහා තම නිවෙස් බලා යන මගීන්.

ඔවුන් සාමාන්‍ය පරිදි හැසිරුණත් ඔවුන්ගේ මනස යම් අයෙක් සොරාගෙන නම්? ඔවුන් කරන්නේ කුමක් ද යන වග ඔවුන්ම නොදන්නවා නම්? මේ සියල්ල අතරේ තමන්ට පමණක් වෙනස් ආකාරයට දේවල් පෙනෙන්නේ හැඟෙන්නේ ඇයි? ඔවුන්ට තමන්ව අතපසු වෙලාද? මෙසේ ප්‍රශ්න මාලාවක් ගැන එඩ්වඩ් සිතමින් සිටින විටදී කවුරුන් හෝ පසුපසින් ඔහු දෙස බලාගෙන සිටින බව ඔහුට ඉවෙන් මෙන් දැනුනි. එමනිසා එඩ්වඩ් තමන්ගේ ප්‍රශ්න දාමයට පිලිතුරු සෙවීම මොහොතකට නවතා තමා දෙස විමසිල්ලෙන් බලන පුද්ගලයා කවුරුන් දැයි සොයා බැලීමට පටන් ගත්තේ ය.

තරමක් කෙට්ටු, රැවුලක් සහිත මිනිසෙක්. හොදින් හැඳ පැලඳගෙන දිලිසෙන සපත්තු කුට්ටමක් දමා සිටි අයෙක්. ඔහුගේ අත් අතර පොතක් ද තිබුණි. බසයේ පිටුපස ජනේලය අසල ආසනයක අසුන්ගෙන සිටි ඔහු  එඩ්වඩ් තමා දෙස බලන බව දුටු විට වෙනතක් බලාගත්තේ ය.

ඔහු ඔවුන්ගේ කෙනෙක් ද? එසේත් නැතිනම් තමා මෙන් ඔවුන්ට මග හැරුනු කෙනෙක් ද?

ඔහු නැවතත් එඩ්වඩ් දෙස බලයි. ඉතා තියුණු ඇස්. මුහුණේ විඩාබර පෙනුමක් තිබුනත් නපුරු පෙනුමක් තිබුනේ නැත. එඩ්වඩ් මෙම පුද්ගලයා දෙස බලමින් සිටින විටදී බසය එක්වරම නවත්වන්නට වූයේ ඊළග නැවතුම්පළට ළගා වූයෙන්. තරමක් වයස්ගත පුද්ගලයෙක් තම කුඩය අතැතිව බසයට නැග්ගේ ය. ඔහු එඩ්වඩ්ට මුහුණලා තිබූ ආසනයක ඉදගත් විටම ඔහුගේ ඇස් යොමු වූයේ බසයේ පිටුපස වෙතටයි. එසැනින් බසයේ පිටුපස දෙස බැලූ එඩ්වඩ් දුටුවේ පෙරදී තමා දෙස බලමින් සිටි ආගන්තුක මිනිසා දැන් බලන්නේ තමන්ගේ ඉදිරියෙන් සිටින පුද්ගලයා දෙස බවයි. මොහොතකට ඔවුන් දෙදෙනා අතර කුමක් හෝ සංඥාවක් හුවමාරු වනවා එඩ්වඩ් දකියි. එය කුමක් නමුත් තේරුමක් සහිත දෙයක්.

මේ දුටු එඩ්වඩ් තැතිගෙන නැගිට බසයේ දොරටුව වෙත ගොස් හදිසි ආරක්ෂක නළාව නාද කළේය.

“ඒයි… මොනවද කරන්නේ.” බසයේ රියදුරු කෑ ගසන්නට විය.

බසයේ දොර විවෘත විය. එඩ්වඩ් බසයෙන් එලියට බහිනවාත් සමග බසයේ අදහස් හුවමාරු කරගත් දෙදෙනාත් බසයෙන් බැස්සේ ය. ඔවුන් එඩ්වඩ් දෙස බලා ඔහු අසලට ඒමට උත්සහ දැරූ විට එඩ්වඩ් ඔවුන්ගෙන් ඈතට දුවන්නට විය. ඔහු පසුපස නොබලා වීදිය දිගේ දුවන්නට විය. අවට ඉතා තද ඝන අන්ධකාරයකින් යුක්ත වූ අතර විවෘතව පැවතියේ අතරින් පතර වෙළඳසැල් කිහිපයකි. එඩ්වඩ් පසුපස බලා බසයේ සිටි මගීන් දෙදෙනා තමා පසුපස තවම පැමිනෙනවාදැයි බැලීය. ඔවුන් පෙනෙන තෙක් මානයක නැත. තව ටික දුරක් වීදිය දිගේ අදුරු පෙදෙස් වලින් ඉදිරියට ඇදී ගිය විට කලින් විවෘතව තිබූ වෙළඳසැල් කිහිපය ද වසා දැමුණි. මැදි වියේ මිනිසෙක් තම වෙළඳසැලේ අගුලු දමා තම ලේන්සුන්වෙන් මුහුන පිසදා බිම තිබූ බෑගය අතට ගත්තේ ය. ඔහු තමන්ගේ ඉදිරියෙන් පැමිණෙන එඩ්වඩ් දෙස ඔහු ගැන සැළකිල්ලක් නොදක්වා බස් නැවතුම්පොල වෙත ගියේ ය. වීදියේ කිසිවෙක් එඩ්වඩ් ගැන සැක සහිතව නොබලයි. නමුත් ඔහු සිටින්නේ මේ සියලු දෙනා ගැන සැකයෙන්.

ඔහු තමන්ට හැකි උපරිමය ඇවිද ගොස් වීදියේ කෙළවරක ඉඳගත්තේ ය. කුසට කිසිදු ආහාරයක් නැතිව බොහෝ වෙහෙස වී සිටින එඩ්වඩ්ට දැන් නම් තවත් ඇවිද යා නොහැකියි. ඔහු වීදියේ එහා මෙහා බැලුවද කිසිවෙක් නොපෙනේ. එය සම්පූර්ණයෙන් ම පාළුවට ගොස් තිබේ. දැන් මධ්‍යම රාත්‍රියට කිට්ටු වී තිබිය යුතුයි. එඩ්වඩ් වීදියේ එපිට පෙදෙසකින් පටු පාටක් දකියි. ඝන අඳුරෙන් වැසී තිබුනු එතැන සියලු දෙනාගෙන් සැඟවී රාත්‍රිය ගත කිරීමට ඉතා යෝග්‍ය ස්ථානයක්. වීදියේ කිසිවෙකුත් නොසිටියත් එඩ්වඩ් මිනිත්තු කිහිපයක් වටපිට බලා අදුරු පටු පාරට වැදුනේ ය. දැන් මුලු වීදියට ම ඇත්තේ චන්ද්‍රයාගෙන් ගලාගෙන එන ආලෝකය පමණයි. වෙනදා සඳ කිරණේ තනිව ගමන් කරමින් සිතුවිලි දාමයේ පැටලී සිටින්නට එඩ්වඩ් කැමැත්තක් දැක්වුව ද අද ඔහු එය අප්‍රිය කරයි. තමාට කුමක් සිදුවුනි ද යන්න ඔහුට තවමත් පැනයක්? කෙසේ හෝ ඔහු මෙම නගරයෙන් පිටව යා යුතුයි. ඔහුගේ සිත රැය පුරා අවධිව සිටීමට ප්‍රයත්න දැරුවත් ඔහුගේ ගත එයට ඉඩ දුන්නේ නැත. එඩ්වඩ් ඔහුට නොදැනිම නින්දට වැටුණි.

පසුදින උදයේ ඔහු අවධි වන විට අලුයම වී තිබුණි. වීදිය දිගේ කඩිසරව එහා මෙහා යන පදිකයන් ද වාහන ද බහුලව දක්නට ලැබේ. ඕනෑම දිනක අලුයම් වේලාවේදී නගරයක දක්නට ලැබෙන සාමාන්‍ය සිදුවීමක්. හොදට හැඳ පැළදගෙන කුඩයක් කබායක් බෑගයක් අතින් ගෙන යන නෝනා මහත්වරු. ඔවුන් තමන්ගේ රැකියා සදහා පිටත් වනවා විය යුතුයි. සමහරුන් එඩ්වඩ් දෙස බලා ආ වේගයෙන් ම තම ගමන යයි. ඔවුන්ට එඩ්වඩ් ගැන සොයාබලන්න කාලයක් නැත. වෙළඳසැල් හා අවන්හල් එකින් එක විවෘත වේ. මේ අතර එඩ්වඩ්ගේ වම් පසින් වීදියෙන් එහා පැත්තේ ඉන්ධන පිරවුම්හලක් තිබුණි. එහි සිටි මැදි වියේ පුද්ගලයෙක් එඩ්වඩ් දෙස බලමින් සුරුට්ටුවක් දල්වමින් සිටියේ ය. කළු කමිසයක් සහ කබායක් පැළඳ සිටි හේ ඉන්ධන පිරවුම්හලේ අයිතිකරු විය හැකියි. ඔහු පිරවුම්හල අසල වෙලඳසැල තුල එහි දොරටුවට හේත්තු වී එඩ්වඩ් දෙස බලයි. එඩ්වඩ් ඔහුව නිරීක්ෂණය කරන්නට ගත්තත් ඔහු තමාගේ ඇස එඩ්වඩ්ගෙන් ඉවතට ගත්තේ නැත. ඔහුගෙන් භයානක පෙනුමක් පෙනෙන්නේ නැත. එක්වර ඔහු තම අතින් හා හිසෙන් එඩ්වඩ්ට සංඥාවක් ලබා දුන්නේ ය. ඒ වෙළඳසැල තුලට පැමිණෙන ලෙසයි.

එඩ්වඩ් මෙයට කුමන ආකාරයේ ප්‍රථිචාරයක් දක්වන්නේ දැයි සිතයි. ඔහුට තමන්ට හානියක් කරන්න අවශ්‍ය නම් තමන් නිදාගෙන සිටි අවස්ථාවේදී එය පහසුවෙන් කරන්නට තිබුණි. නමුත් ඔහු එසේ කළේ නැත. එමනිසා ඔහුගෙන් කිසි හානියක් ඇත්තේ නැතැයි සිතූ එඩ්වඩ් ඉන්ධන පිරවුම්හල වෙතට යයි. ක්‍රමක්‍රමයෙන් ඉර නැගගෙන එයි. පටු වීදියේ අඳුරේ සිටි එඩ්වඩ් ටිකෙන් ටික හිරු එළියට හැඩගැසෙයි. එඩ්වඩ්ගේ කබාගේ සහ කලිසමේ තැනින් තැන සීරීමකට ලක්ව තිබූ අතර සපත්තු ජෝඩුව මඩ වලින් නැහැවී තිබුණි. එඩ්වඩ් ඉන්ධන පිරවුම්හල අසල සිටි මිනිසා වෙත ටිකෙන් ටික ලං වන විට ඔහු එඩ්වඩ් වෙත පැමිණ;

“ඉක්මනට ඇතුලට එන්න. ඔයා එළියේ ඉන්න එක භයානකයි” කියා එඩ්වඩ්ගේ අතින් අල්ලාගෙන වෙලඳසැල තුලට කැඳවාගෙන ආවේ ය.

“මේ පුටුවෙන් ඉඳගන්න” කියූ ඔහු වෙලඳසැලේ දොර වසා දමා එඩ්වඩ්ගේ ඉදිරියෙන් ඉඳගත්තේය.

“ඔයාගෙ නම මොකක්ද?”

“එඩ්වඩ්.ඔයාගෙ නම?”

“ජොනතන්. ජොනී කියන්නකො. මොකක්ද වුනේ?”

“මම කිව්වට ඔයා විශ්වාස කරන එකක් නැහැ” එඩ්වඩ් බලාපොරොත්තු කඩවූ ස්වරයෙන් කියා සිටියේ ය.

“විශ්වාස කරන්න හරි නැතිවෙන්න හරි මම ඒක දැනගෙන ඉන්න එපැයි” කියූ ජොනතන් එඩ්වඩ් වෙත සුරුට්ටුවක් දිගු කලේ ය. එඩ්වඩ් එය රැගන තම කථාව මුල සිට ජොනතන්ට කීමට පටන් ගත් අතර ජොනතන් තම පුටුවේ කෙලවරට වී අසුන් ගත්තේ ඉතා සාවධානව එඩ්වඩ් පවසන දේට ඇහුම්කන් දීමටයි.

“ඔයා හිතනවා ඇති මට පිස්සු කියලා” එඩ්වඩ් කුඩා සිනහවක් සහිතව කීවේ ය.

ජොනතන් තවත් සුරුට්ටුවක් දල්වමින් ජනේලය වෙත ගොස් වීදිය දෙස බලා “නෑ. මම ඔයාව විශ්වාස කරනවා”

“දෙවියන්ට ස්තූති වේවා”

“එහෙනන් ඔයා එයාලගෙන් ගැලවුණා.” ජොනතන් හිස වනමින් එඩ්වඩ්ගේ ඉදිරියෙහි වූ අසුනෙහි අසුන් ගත්තේ ය. “මම හිතන්නේ මම මේකට හේතුව දන්නවා.”

“මොකක්ද එක?” එඩ්වඩ් ඉතා ඕනෑකමකින් ඇසුවේ ය.

“මේක අද ඊයේ ඉඳන් වෙන දෙයක් නෙමේ. වසර දහස් ගාණක් තිස්සේ වෙන දෙයක්”

“මොනවා වසර දහස් ගාණක්? මොනවද ඔයා මේ කියවන්නේ?”

“ඔයාට පේනවද මේ පින්තූරය” ජොනතන් එඩ්වඩ් ට වෙළඳසැලේ බිත්තියෙහි වූ ඔහු මෙතෙක් දැක නොමැති පින්තූරක් පෙන්වීය.

එය ඉතා පැරණි පින්තූරයක් විය යුතුයි. එහි වූ ලී ආවරණයත් තැනින් තැන දිරා ගොස් තිබුනි. එහි තිබුනේ යම් කිසි යුද්ධයක්. මිනිසුන් මිනිසුන් අතර යුද්ධයක් නොවේ. අමුතු සතුන් හා මිනිසුන් අතර යුද්ධයක්. මිනිසුන් කීවද ඔවුන් සාමාන්‍ය මිනිසුන්ගෙන් තරමක් වෙනස්. ඔවුන් පැළඳ සිටියේ යුධ ඇදුම් නොවේ. භාවිතා කළේ සාමාන්‍ය අවි නොවේ. මේ සියල්ලට ඉහළින් එක් විශේෂ සතෙක් සිටියි. ඌට බත් කූරෙකුගේ මෙන් පිහාටු යුගලක් තිබුණු අතර මධ්‍යයේ දළඹුවෙක් මෙන් විය. නමුත් ඔහුගේ සිරුරෙන් කුඩා එළියක් විහිදුවන ස්වරූපයක් දක්නට ලැබුනේ. මෙය දුටු විගස එඩ්වඩ්ගේ මතකයට නැගුනේ පෙරදින රාත්‍රියේ නගර ශාලාව මත ඔහු දුටු දර්ශනය. නගර ශාලාව මත ඔහු දුටු ජීවියාට මෙම තෙල් සායම් පින්තූරයේ සිටින සතා බොහෝ සෙයින් සමානයි.

“මම මේ සතාව තමා නගර ශාලාවෙදි දැක්කේ”

“ඔව් ඔයා හරි. ඉස්සර යක්ෂයන් හා දෙවියන් අතර යුද්ධයක් තිබිලා තියෙනවා. සමහරු කියන්නේ යක්ෂයින් කියන්නේ වෙන ග්‍රහලෝකයකින් ආපු ජීවීන්, දෙවියන් කියන්නේ පෘතුවියේ හිටපු බලවත් මිනිස්සු කියලා. යක්ෂයින් වර්ග ඉන්නවා. බෙල්සෙබාබ්, ඩියාබොලොස්, බාල් තමා මේ යක්ෂයන්ට කිව්ව විවිධ නම්. මේ යක්ෂයින්ව ඉස්සර පින්තූර වල නිරූපණය කලේ එක එක සත්තුන්ගේ පින්තූර වලින්. බෙල්සෙබාබ් තමා මේ පින්තූරෙ උඩම ඉන්නේ” ජොනතන් තමා පිටුපස ඇති පින්තූරය දෙසට ඇඟිල්ල දිගු කරමින් කියා සිටියේ ය.

“මේ යක්ෂයන් ඒ කාලේ හැම ජාතියක්ම පාහේ වසඟයට ගත්තා. හැබැයි එක ජාතියක් ඇරෙන්න. ඒ ජුදෙව් මිනිස්සු. මෙයාලා තමා මේ යක්ෂයන්ව පැරැද්දුවේ. ජුදෙව් මිනිස්සු තමන්ගේ මේ ජයග්‍රහණ ගැන ලිව්වා පොත් වල. ඒක තමා බයිබලය කියන්නේ.”

“එහෙනන් මාවත් එයාලට මග හැරිලා තියෙන්නේ ඒ කාලෙ ජුදෙව් මිනිස්සුන්ව මේ යක්ෂයන්ට වසඟ කරගන්න බැරි උනා වගේ.”

“හරියට හරි. ඔයාට බස් රථයේදී හම්බුන දෙන්නත් ඔයා වගේම මඟහැරුනු දෙන්නෙක්” ජොනතන් කීවේ ය. “ඔයාට එයාලව අන්තිමට දැක්ක තැන මතකද?”

“හරියට මතකයක් නැහැ. මම කලබලයෙන් දුවගෙන ආවේ. එයාලා මාව මරන්න එනවා කියලා හිතාගෙන”

“තව ටිකක් හොදට හිතන්න. කොහෙදිද එයාලව අන්තිමට දැක්කේ?” ජොනතන් එඩ්වඩ්ගෙන් දැඩි ඕනෑකමකින් ඇසීය.

“ම්.. ශාන්ත නිකලස් වීදියේ වෙන්න ඕන… ඒත් මට හරියටම කියන්න අමාරුයි. හොදටම කරුවල වැටිලයි තිබුනේ එවෙලේ.”

ජොනතන් තම සාක්කුවෙන් කුඩා සටහන් පොතක් ගෙන කුමක් හෝ සටහන් කරගෙන නැවත සාක්කුව වෙත දමා ගත්තේ ය.

“ඒත් මට තේරෙන්නෙ නැති එක දෙයක් තියෙනවා. වීදි ලාම්පුවේ එල්ලිලා හිටපු මනුස්සයා?” එඩ්වඩ්ට මුල සිටම නොවිසුඳුනු පැනය නැවත මතක් කළේ ය.

“ඒක ඇමක්. ඔයා වගේ අයව අල්ලගන්න. එයාලට අතපසු වුන අයව අල්ලගන්න”

ජොනතන් තම අසුනෙන් නැගිට වෙළඳසැලේ දොරටුව අසළට ගියේ ය.

“ඉක්මනට එන්න මම ඔයාව පුලුවන් තරම් ඉක්මනින් නගරයෙන් එලියට යවන්නම්. ඉක්මනට පිටවෙන්න.” ජොනතන් දොර විවෘත කරමින් එඩ්වඩ් හට පැමිණෙන ලෙස අතින් සංඥා කළේ ය.

එඩ්වඩ් හෙමිහිට තම පුටුවෙන් නැගිට ජොනතන් වෙතට ගියේ ය. එහි ගිය විට ඔහු දුටුවේ ඉන්ධන පිරවුම් හල ඉදිරියේ වූ ඍජු වීදියක්. ඒ දෙපස විශාල ගොඩනැගිලි කිහිපයක් හා කුඩා අවන්හල් කිහිපයක් ද තිබුණි. මිනිසුන් කඩිමුඩියේ එහෙ මෙහෙ ගමන් කළ අතර වාහන වල හෝන් ශබ්දය ද විටින් විට ඇසේ. නමුත් ඊටත් ඉදිරියෙන් දුරකථන කණුවක් අසල සිටියේ කඹයක් අතැතිව සිටි පොලිස් නිළදාරියෙක්.

මර්වින් නම් අයෙක්ගේ රැකියා ස්ථානය පිහිටියේ ඉන්ධන පිරවුම්හලට ඉදිරියෙනි. හිරු බැස යන විට මර්වින් තම කන්තෝරුවෙන් පිටතට පැමිණියේ තම නිවස වෙත යාම සඳහායි. අද ඔහුගේ බිරිඳගේ උපන්දිනය වන බැවින් අඳුර වැටීමට ප්‍රථම ඔහු නිවස බලා යා යුතුයි.

“සුභ රාත්‍රියක් මහත්මයා” රාත්‍රී මුරකරු මර්වින් අමතා කීය.

“සුභ රාත්‍රියක්” මර්වින් තම බෑගය කාරය තුලට දමා එන්ජිම පණ ගන්වන්නට විය. ඔහුට තරමක් ඉදිරියෙන් තිබූ දුරකථන කණුවේ කුමක් හෝ එල්ලී තිබෙන අයුරු ඔහු දකියි. කුමක් නමුත් විශාල දෙයක්, සුළඟ සමග එහෙ මෙහෙ වැනෙයි. ඔහු කාරය නවතා එයින් බැස දුරකථන කණුව වෙත ගමන් කරයි. ඔහුට කා දැමීමට තරම් වේලාවක් නැත. ඔහුට තමන්ගේ බිරිඳ දරුවන්ව මතකයට නැගේ. නමුත් මෙය කළු පැහැති ගෝනියක් වැනි දෙයක්. මේ කුමක්දැයි දැන ගෙන ඔහු නිවස වෙත හැකි ඉක්මනින් යාමට සිතා ගනියි. එසේ ගොස් තම බිරිඳ සමග ඇයගේ උපන්දිනය ඉතා සතුටින් පැවැත්වීමට අදහස් කරයි. අඳුර නිසා මෙය හරිහැටි නොපෙනේ. ඔහු එය කිට්ටුවට යයි. ඔහු දුටු දෙයින් තැතිගත්තේ ය.

නමුත් පුදුම කාරණය අවට සිටින මිනිසුන් මෙ ගැන සැලකීමක් නොදැක්වීම.



ඉතිහාසය වෙනස් කළ මිත්‍යා රජු : ප්‍රෙස්ටර් ජෝන්

  “අපි කුළු බඩු සහ ක්‍රිස්තියානින් සොයා පැමිණෙමු.” මෙසේ කියා වස්කෝ ද ගාමා ඉන්දියාවට පැමිණි බවයි ඉතිහාස වාර්තා වල සදහන් වන්නේ. නමුත් ඔවුන් ...