අපි වැඩිය අසා නැති ප්‍රස්ථා පිරුළු

(භාෂාව ජාතියක මූලික පදනමයි. භාෂා දාමයෙහි මුතුකැට වැනි මෙවැනි ප්රස්ඵා පිරැළු අද අපේ ජනවහරින් කෙමෙන් කෙමෙන් ගිලිහී යාම කනගාටුවට කරැණකි)
1. ඉස අතගා ඇහැ ඉලිප්පීම( මිතුරැකම පෙන්වා සතුරැ කම් කිරීම)
2.ඌරන්ට මොන අච්චාරැද?( අධමයන්ට උතුම් දෙයින් වැඩක් නැත)
3. උපන් ගෙයි සිරිත බලි ඇරියත් නොයාම( ජන්මයෙන් ලැබෙන දුර්ගුණය අත් නොහැරිය හැකි වීම)
4.ඇදිරි ගෙට කැවුම් දික් කිරීම( බොරැවට තෑගි බෝග ආදිය දීම)
5. ඉදිකටු තුඩේ තපස් රැකීම( කළ නොහැකි වැඩක් කරන්නට තැත් කිරීම)
6. අලකොල සිටුවීම( හිතේ එකක් ඇතිව අනෙකක් පෙන්වීම)
7.කපුරාල මස් නොකා හොදි පමනක් ගැනීම(බොරැ උපාසක කම් දැක්වීම)
8. කුළාට අනිතොත් මඩේදීය(බලවතා අල්ලා ගත යුත්තේ සුදුසු තැනක දීය)
9.පොල්කුඩු කාපු ඌරාට බත් දුටුවම ඔක්කාරෙ( නීච ක්රියා පුරැදු එකා යහපත් දේ අප්රිය කරයි)
10. රට ගියත් හිරමණය පොල්ගානවා( පුරැදු ගති ගුණ අත් නොහැරීම)
මේ ආකාරයේ බොහෝ විරල ප්රස්ඵාව පිරැඵ ඇත. ඔබත් දන්නවා නම් මීට සම්බන්ධ වන්න. ඉංගිරිසි දැනගැනීමට පෙර අපි අපේ බස හොදින් දැනගෙන සිටිය යුතුයි)
පොතපත ඇසුරිනි.

-ගංඟා කුමාරි පෙරේරා